Uzasadnienie
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
Przepis art. 161 § 1 pkt 3 wymienionej ustawy ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (zob. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08 Lex nr 463487).
W niniejszej sprawie skarżące wniosły w dniu 18 stycznia 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury, polegającą na nierozpoznaniu przez organ odwołania skarżących od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...].
Z akt sprawy nadesłanych przez organ przy piśmie z dnia 18 lutego 2011 r. stanowiącym odpowiedź na skargę wynika, iż w dniu [...] lutego 2011 r. Minister Infrastruktury, po rozpoznaniu odwołania A. S. i J. S. wydał decyzję znak: [...], którą uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Wobec tego, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Rozpoznając wniosek skarżących o zasądzenie kosztów postępowania Sąd zauważa, iż uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 wymienionej ustawy skutkuje obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą - na etapie wniesienia skargi - kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 ustawy ppsa.
W przedmiotowej sprawie koszty postępowania, które poniosły skarżące w związku z wniesieniem skargi na bezczynność Ministra Infrastruktury to wpis sądowy w kwocie 100 zł, dlatego też orzeczono jak w pkt II sentencji postanowienia.