Uzasadnienie
W dniu 15 kwietnia 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga E. J. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nie wydania decyzji, postanowienia pomimo zobowiązania wynikającego z przepisów prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Przepis zawarty w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazuje, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej min. poprzez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 ww. artykułu. W punktach 1-4 art. 3 § 2 ww. ustawy wymieniono decyzje administracyjne, postanowienia od których służy środek zaskarżenia w postaci zażalenia albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikające z przepisów prawa.
Oznacza to, ze skarga na bezczynność jest dopuszczalna jedynie w granicach w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia lub inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 7 lutego 2008r. znak: DSW/DRS/ORZ/051/1359-2/07/08 w odpowiedzi na skargę E. J. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 16 lipca 2007r. wyjaśnił, że złożony przez skarżącą wniosek został wniesiony w uzupełnieniu zażalenia "skargi" na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] ([...]), którym organ ten przekazał wniosek skarżącej Staroście Powiatu P. do rozpatrzenia zgodnie z właściwością.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ze względu na tożsamość treści wniosku skarżącej z dnia 14 czerwca 2007r. oraz z dnia 16 lipca 2007r. oba wnioski rozpoznał łącznie i postanowieniem z dnia [...] ([...]) utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Na to postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
W niniejszej sprawie trudno jest zatem dopatrzyć się by organ administracji, w prawnie określonym terminie, nie podjął żadnej czynności w sprawie, która mogłaby być zaskarżona do sądu administracyjnego, co z kolei przekreśla możliwość składania skargi w przedmiocie bezczynności.
Skarga E. J. nie jest bowiem skierowana przeciw konkretnej decyzji lub postanowieniu, albo innej czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jest to skarga na bezczynność organu polegająca na nie wydaniu do chwili obecnej decyzji, postanowienia.
Zgodnie z przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, o sposobie załatwienia skargi organ zawiadamia stronę w formie zwykłego pisma, a nie rozstrzygnięcia administracyjnego. W tym stanie rzeczy wniesienie skargi na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nie wydaniu decyzji, postanowienia w sytuacji, gdy organ nie był do tego zobowiązany, jest niedopuszczalne.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.