Uzasadnienie
W dniu 14 kwietnia 2009 r. R. D. złożył skargę, doprecyzowaną pismem z dnia [...] września 2009 r., na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie przekazania akt.
Pismem z dnia 5 marca 2010 r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 8 lutego 2010 r. skarżący nadesłał wyjaśnienie w którym wskazał, iż traktował pisma Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r. i [...] stycznia 2008 r., skierowane do Prezydenta [...] jako zażalenie na bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa.
Skarżący R. D. na mocy zarządzenia z dnia 19 stycznia 2010 r., został zobowiązany pismem z dnia 8 lutego 2010 r., do nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi odpisu zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 Kpa.
Skarżący odpowiadając na ww. wezwanie nie nadesłał żądanego przez Sąd zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie z uwagi na niewyczerpanie trybu określonego w art. 37 Kpa, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne, gdyż stoi w sprzeczności z treścią art. 52 § 1 Ppsa.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.