Uzasadnienie
B. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na braku rozpoznania zażalenia skarżącej na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Skarżąca wskazała, iż w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2007r. Nr [...] zawarła wniosek o wyłączenie na podstawie art. 24 § 3 kpa od udziału w sprawie mgr. inż. L. L. - kierownika Powiatowego Inspektoratu Budowlanego w K. Zdaniem skarżącej przedmiotowy wniosek do chwili obecnej nie został rozpoznany gdyż postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. dnia [...] stycznia 2008r. wydane na podstawie art. 25 § 1 kpa odmawiające wyłączenia organu I instancji nie stanowi rozpoznania złożonego wniosku.
Skarżąca złożyła w dniu [...] lutego 2008r. zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczące bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] marca 2008r. poinformował skarżącą, iż wniosek o wyłączenie kierownika organu został potraktowany jako wniosek o wyłączenie organu i rozpoznany postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2008r.
W związku z powyższym, w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zarzut dotyczący bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. jest bezzasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżąca wnosząc zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyczerpała tryb zażaleniowy określony w art. 37 k.p.a.
Tryb ten warunkuje wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu I instancji, a nie organu wyższego stopnia do którego wniesiono zażalenie.
Postępowanie prowadzone wskutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego, a stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w tym trybie ma charakter wpadkowy (incydentalny) bowiem nie kończy postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty.
Od rozstrzygnięcia organu administracji publicznej wydanego w wyniku rozpoznania skargi na bezczynność przewidzianej w art. 37 § 1 kpa nie przysługuje zażalenie (art. 141 i nast. k.p.a.) i tego rodzaju rozstrzygnięcia nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Skarżącej pozostaje otwarta droga do podniesienia przed sądem administracyjnym bezczynności organu I instancji.
W tej sytuacji należy uznać niedopuszczalność skargi i odrzucić ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).