Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 maja 2007 r., następnie sprecyzowanym pismem z dnia 5 lipca 2007 r. skarżąca A. J. wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. (sprawa zarejestrowana pod sygn. akt VII SAB/Wa 43/07) oraz na bezczynność Wójta Gminy I. (sprawa zarejestrowana pod sygnaturą VII SAB/Wa 39/07).
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, złożone do organu wyższego stopnia.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 29 sierpnia 2007 r., doręczonym skarżącej w dniu 3 września 2007 r. wezwał skarżącą do nadesłania odpisu zażalenia złożonego przed wniesieniem skargi do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca złożyła cztery pisma z dnia 27 września 2006 r., 22 października 2006 r., 19 czerwca 2007 r. oraz 23 sierpnia 2007 r. skierowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które nie są zażaleniem na niezałatwienie sprawy, skierowanym do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa.
Tym samym należy uznać, iż skarżąca nie wyczerpała trybu postępowania określonego w art. 37 kpa.
Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.
Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia.