Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. J. T. w swej skardze zarzucił bezczynność Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, wskazując, iż organ ten pomimo wniesienia przez skarżącego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego "nie nadał biegu sprawie". Konsekwencją rozpoznania przez organ administracji publicznej wyższego stopnia takiego zażalenia winno być wydanie postanowienia, o jakim mowa w art. 37 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego.
Postanowienie przewidziane w art. 37 k.p.a. nie należy do kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem nie jest to postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie czy też rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do art. 3 w/w ustawy skarga na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego jest więc niedopuszczalna.
W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.