Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 31 sierpnia 2009 r., sygn. akt VII SAB/Wa 40/09

Uzasadnienie

J. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynności Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 4 maja 2009 r., wezwał Z. S., pełnomocnika J. T. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi spełniającego wymogi określone w art. 35 p.p.s.a. bądź do osobistego podpisania skargi przez skarżącą – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pełnomocnik skarżącej otrzymał w/w pismo w dniu [...] maja 2009 r., a więc wyznaczony przez Sąd termin do wykonania nakazanych przez Sąd czynności upłynął z dniem [...] maja 2009 r. W terminie wskazanym przez Sąd nakazane czynności nie zostały wykonane.

Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że nakazane przez Sąd czynności, od których zależała skuteczność skargi nie zostały wykonane w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.

Ponadto Sąd zaznacza, że na mocy art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.

Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.

W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła pismem z dnia 28 stycznia 2009 r. do A. S.– Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego "o niezwłoczne umożliwienie w Gabinecie Ministra Sprawiedliwości złożenia zeznań o ogromnych przestępstwach w PINB w Ł., [...]WINB w Ł. i w GUNB w W.". W skardze skarżąca podniosła, że organ pozostaje w 48 dniowej zwłoce.

Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego potraktował pismo skarżącej, na podstawie art. 227 k.p.a. jako skarga i pismem z dnia 3 marca 2009 r. przesłał ją do Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego z "prośbą o zapoznanie się z ich treścią oraz stosowne rozpatrzenie".

Wskazać należy, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych, czyli w tym przypadku Kodeksu postępowania administracyjnego, będącego podstawą prawną do wskazanego wyżej sposobu załatwienia skargi (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 18/05, niepubl., postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1785/06, Lex 320599, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1110/04, Lex 171200).

Z tego też względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.