Uzasadnienie
Z. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nie rozpoznania jego pisma z dnia 4 czerwca 2006r. dotyczącego zbiornika na ścieki usytuowanego na działce sąsiedniej w R. przy ul. Ś. oznaczonej numerem geodezyjnym [...].
Skarżący wniósł o uwzględnienie jego skargi oraz o zwrot kosztów postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 4 czerwca 2007r. skierował ponownie pismo z wnioskiem w sprawie szamba na działce nr geod. [...].
W odpowiedzi na powyższe otrzymał pismo znak: [...] z dnia 6 lipca 2007r., w którym organ zawarł wiele odpowiedzi. Jego zdaniem w przedmiotowej sprawie organ udzielił już odpowiedzi o podobnej treści w innych pismach.
Ponadto pismem z dnia 20 lipca 2006r. zwrócił się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z prośbą o sporządzenie i wydanie uwierzytelnionych kopii dokumentów.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006r. znak: [...] - utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] lipca 2006r. znak: [...], którym odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005r. znak: [...], stwierdzającego nieważność postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2004r. znak: [...].
Pismem z dnia 20 lipca 2006 r. (uzupełnionym pismem z dnia 20 sierpnia 2006r.) Z. S. wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wydanie uwierzytelnionych odpisów dokumentów z akt sprawy.
Postanowieniem z dnia [...] września 2006r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wydania żądanych uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy.
Następnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, odnosząc się do zarzutu jego bezczynności w kwestii nie rozpatrzenia pisma Z. S. z dnia 4 czerwca 2006r. - wskazał, że ze względu na poruszone w nim kwestie, zostało ono potraktowane jako uzupełnienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006r. znak: [...]. Organ uznał, że powyższe pismo skarżącego stanowiło załącznik do tegoż wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, natomiast poruszone w nim uwagi dotyczące meritum sprawy zostały uwzględnione przy wydawaniu postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006r. znak: [...].
Ponadto podkreślił, że w/w pismo skarżącego z dnia 4 czerwca 2006r., wbrew jego twierdzeniom, nie wpłynęło do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pocztą elektroniczną w dniu 4 czerwca 2006r., ani w dniach następnych, lecz zostało dopiero dołączone jako załącznik do w/w wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 24 lipca 2006r., które załatwiono postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006r. znak: [...].
Twierdzenie zatem skarżącego, że organ nie rozpatrzył jego pisma z dnia 4 czerwca 2006r. - zwłaszcza, że pismo dołączone do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 24 lipca 2006r., wbrew twierdzeniom zawartym w tym wniosku, ani nie wpłynęło wcześniej do organu, ani nie zawierało żądania na podstawie art. 73 Kpa - jest bezzasadne.
Ponadto organ wskazał, że niemożliwe było po rozpatrzeniu pisma Z. S. z dnia 4 czerwca 2006r., wydanie na podstawie art. 73 Kpa odpisów dokumentów z akt sprawy, gdyż pismo z dnia 4 czerwca 2006r. nie zawierało takiego żądania. Żądanie wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów z akt sprawy zawarte było w pismach z dnia 20 lipca 2006r. oraz 20 sierpnia 2006r., które zostały rozpatrzone w postępowaniu zakończonym postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006r. znak: [...].
Ponadto na każde wystąpienie skarżącego były udzielane stosowne odpowiedzi w ustawowym terminie.
W tym stanie rzeczy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi na bezczynność jako bezzasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a artykułu 3 § 2 w/w ustawy, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, jak również postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a ponadto pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Skarga na bezczynność zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew twierdzeniom Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zaprezentowanym przez organ w odpowiedzi na skargę na bezczynność, pismo z dnia 4 czerwca 2006r., którego rozpoznania domaga się Z. S. – nie można uznać jako stanowiącego uzupełnienie wniosku z dnia 27 lipca 2006r. (data wpływu do organu) o ponowne rozpoznanie sprawy w trybie art. 127 § 2 Kpa.
Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe pismo datowane jest na dzień 4 czerwca 2006r. Należy więc przyjąć, że jest to data jego powstania.
W związku z powyższym, należy wskazać, że w/w pismo powstało przed wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, który nosi datę 24 lipca 2006r. Dlatego nie można uznać, że pismo z dnia 4 czerwca 2006r., nawet pomimo, iż zostało złożone wraz z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy – stanowi jego uzupełnienie. W dacie jego sporządzania Z. S. nie przysługiwało jeszcze prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.
Ponadto zaprezentowane wyżej stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przedstawione w odpowiedzi na skargę na bezczynność jest niezgodne z treścią postanowienia z dnia [...] sierpnia 2006r. znak: [...] Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wydanego po rozpoznaniu w/w wniosku Z. S. o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu organ, odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku rozpatrzenia uwag zawartych w piśmie z dnia 4 czerwca 2006r., skierowanym na podstawie art. 73 § 1 Kpa, wyjaśnił, że w/w pismo wymaga wydania odrębnego rozstrzygnięcia w formie postanowienia.
W związku z powyższym, należy stwierdzić, że organ administracyjny de facto nie uznał w/w pisma za uzupełnienie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, a uznał je jako odrębny wniosek, który wymaga wydania stosownego aktu administracyjnego.
Ponadto w aktach administracyjnych sprawy brak jest jakiegokolwiek rozstrzygnięcia organu, które odnosiłoby się do w/w pisma Z. S. z dnia 4 czerwca 2006r.
Zgodnie z art. 61 § 1 Kpa postępowanie administracyjne wszczyna się żądanie strony (na wniosek) lub z urzędu. W przedmiotowej sprawie Z. S. złożył za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo z dnia 4 czerwca 2006r., w którym wnosił o: odrzucenie oceny szczelności szamba sporządzonej przez rzeczoznawcę F. N., powołanie rzeczoznawcy z urzędu w celu zbadania szczelności szamba, oraz wydanie decyzji o usunięciu w/w zbiornika i zamontowanie nowego zgodnie z przepisami prawa. A więc jak wynika z powyższego, przedmiotowy wniosek nie dotyczył wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] sierpnia 2005r. znak: [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Fakt, że został zaadresowany do organu razem z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy nie powoduje, iż stanowi on wniosek o jego uzupełnienie. Na podstawie art. 64 § 2 Kpa organ administracyjny mając wątpliwości co do treści zgłoszonego żądania winien wezwać wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku. Następnie organ winien zbadać, czy jest właściwy do rozpoznania wniosku i ewentualnie na podstawie art. 65 § 1 Kpa przekazać go do organu właściwego.
Mając na uwadze treść przedmiotowego wniosku należy stwierdzić, że Z. S. powołuje się w nim na nowe okoliczności sprawy, które nie są podstawą do prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności.
W związku z powyższym, na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
W punkcie II wyroku orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.