Uzasadnienie
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy składał zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zażalenie na bezczynność starosty – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie datowanym na dzień 16 maja 2013 r. skarżący poinformował, że składał wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie decyzji.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 27 maja 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano, że na nadesłanym odpisie zażalenia powinna być widoczna prezentata organu potwierdzająca wpływ zażalenia, w przypadku złożenia zażalenia bezpośrednio w siedzibie organu. W przypadku nadania zażalenia w urzędzie pocztowym, należało nadesłać potwierdzenie nadania przesyłki na adres organu.
W dniu 12 czerwca 2013 r. wpłynęła do Sądu nadesłana przez skarżącego kserokopia pisma z dnia 28 stycznia 2013 r. adresowanego do Starosty Z., które stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przede wszystkim zauważyć należy, że zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność, środki zaskarżenia uregulowane zostały w art. 37 § 1 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Złożenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 872/12, Lex nr 1145135; wyrok NSA z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2259/10, Lex nr 1145577).
Nieuzupełnienie braku formalnego skargi w postaci załączenia do niej odpisu zażalenia przewidzianego w art. 37 k.p.a. na bezczynność w sprawie wydania aktu z zakresu administracji publicznej uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 2120/10 (Lex nr 687104).
W niniejszej sprawie skarżący nie nadesłał wymaganego odpisu zażalenia złożonego do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.