Uzasadnienie
W dniu 19 lutego 2010 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) J. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej, wskazując, że organ ten nie rozpoznał jej wniosku z dnia 21 grudnia 2009 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2009 r., znak: [...].
W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o odrzucenie skargi, wyjaśniając, że w wyniku rozpoznania ww. wniosku J. K. o ponowne rozpoznanie sprawy w dniu [...] lutego 2010 r. wydał decyzję znak: [...] o utrzymaniu w mocy własnej decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2009 r., znak: [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny, sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Jak wynika z akt sprawy, Minister Pracy i Polityki Społecznej - jeszcze przed wniesieniem przez skarżącą skargi na bezczynność do sądu administracyjnego - wydał decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję pierwszo-instancyjną. Zdaniem Sądu w świetle wyżej opisanych okoliczności rozpoznanie przedmiotowej skargi stało się bezprzedmiotowe, ponieważ Minister Pracy i Polityki Społecznej rozpoznał ww. wniosek J. K..
W przypadku, gdy przed lub po wniesieniu do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji, organ ten wyda akt lub podejmie czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. Podstawą uznania postępowania za bezprzedmiotowe jest treść art. 149 ww. ustawy, który stanowi, że uwzględniając skargę na bezczynność organu, sąd władny jest zobowiązać organ do wydania w oznaczonym terminie aktu administracyjnego lub podjęcia określonej czynności. Skoro w przedmiotowej sprawie Minister Pracy i Polityki Społecznej wydał decyzję, Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie ustała bezczynności organu, co stwarza podstawę do umorzenia postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej wyżej ustawy (por. uchwałę Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, publ.
LexPolonica nr 2070972, ONSAiWSA 2009/4 poz. 63; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt I OSK 480/06, publ. LexPolonica nr 415640; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2000 r. sygn. akt I SAB 201/99, niepubl.).
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zm.), Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.