Uzasadnienie
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
Przepis art. 161 § 1 pkt 3 wymienionej ustawy ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (zob. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08 niepubl.).
W niniejszej sprawie D. K. i I. K. wnieśli w dniu 1 marca 2010 r. (data prezentaty organu) skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Uzasadniając skargę wskazali, iż postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wznowił postępowanie zakończone własną decyzją z dnia [...] października 2007 r., znak: [...]. Wskazali także, że pomimo zapowiedzi załatwienia sprawy w terminie do 7 września 2009 r., sprawa nie została przez organ załatwiona w formie decyzji, do chwili złożenia przez nich skargi na bezczynność.
Z akt sprawy nadesłanych przez organ przy odpowiedzi na skargę z dnia 24 marca 2010 r. wynika, iż w dniu [...] marca 2010 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję znak: [...], którą uchylił decyzję własną z dnia [...] października 2007 r., znak: [...] i poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r., znak: [...] oraz nakazał D. i I. K. wykonać rozbiórkę samowolnie wybudowanego zbiornika wodnego usytuowanego na działkach o nr ewid. [...] (obecny numer działki [...]), [...], [...], [...], obręb ewidencyjny P., jednostka ewidencyjna Z. Rozpoznając wniosek o zasądzenie kosztów postępowania Sąd zauważa, iż stosownie do treści art. 199 ustawy ppsa strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 wymienionej ustawy skutkować musi obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą - na etapie wniesienia skargi - kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 ustawy ppsa.
Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego, w myśl art. 205 § 2 ustawy ppsa, zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie natomiast § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), stawka minimalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego należy również wydatek poniesiony przez nią w związku z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika (zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2003 r., III CZP 2/03 OSNC 2003/12/161).
Biorąc pod uwagę, iż w przedmiotowej sprawie w związku z uwzględnieniem skargi przez organ, czynności radcy prawnego objęły sporządzenie skargi, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 ustawy ppsa, Sąd postanowił o zasądzeniu zwrotu kosztu postępowania w kwocie 357 zł. Na kwotę tę składa się uiszczony przez skarżącą wpis w kwocie 100 zł, kwota 240 zł stanowiąca wynagrodzenie radcy prawnego oraz kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w/w ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w/w ustawy.