Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji strona winna przed wniesieniem skargi skorzystać z regulacji przewidzianej w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Przedmiotem skargi A. C., wniesionej w dniu 6 czerwca 2014 r., jest przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. m.in. postępowania o znaku [...].
Z akt sądowych nie wynika, aby skarżąca przed złożeniem skargi składała zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ pierwszej instancji w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. Wobec tego pismem z dnia 14 lipca 2014 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. Skarżąca w terminie udzieliła odpowiedzi, jednak nie załączyła kopii żądanego zażalenia, twierdząc, że jej skarga dotyczy "wyjątkowego przewlekle prowadzonego postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. a nie opieszałości w odniesieniu do poszczególnych decyzji". Stwierdziła także, cyt. "wezwanie do zajęcia stanowiska, czy wyczerpałam tryb przewidziany w art. 37 § 1 ust. z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. uważam za wielce krzywdzące".
Wyjaśnić należy, iż organ administracji publicznej nie może być w stanie przewlekłości abstrakcyjnie, a jedynie prowadząc konkretne postępowanie administracyjne. Postępowanie prowadzone w sposób przewlekły jest to postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (tak: Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OSK 549/13).
Jednocześnie wskazać należy, iż wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania lub niezałatwienie sprawy w terminie jest dopuszczalne wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Uprzednie złożenie zażalenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (tak: Naczelny Sąd Administracyjny, postanowienie z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 1449/13). Brak takiego zażalenia należy zatem uznać za brak formalny. Skarżąca, mimo otrzymania stosownego wezwania, nie uzupełniła tego braku.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do treści art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę odrzuca się postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.