Uzasadnienie
B. P. i J. S. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 19 kwietnia 2004 r. skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z powodu, jak to określiły, braku wyjaśnienia i udzielenia właściwej decyzji w sprawie wydania przez Starostę [...] pozwolenia na użytkowanie trzech budynków mieszkalnych.
Zdaniem skarżących, przy wydaniu pozwoleń został naruszony art. 59 Prawa budowlanego. Skarżące wyjaśniły, że 1 grudnia 2003 r. zaskarżyły decyzję Starosty [...] dopuszczającą sporne budynki do użytkowania. W dniu 23 stycznia 2004 r. na prośbę [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego uściśliły swój wniosek, ze chodzi o stwierdzenie nieważności decyzji dopuszczających do zasiedlenia budynków.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował skarżące, że zaskarżone potwierdzenia zgłoszenia do użytkowania trzech budynków mieszkalnych o znakach [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. oraz [...] z dnia [...] lipca 2001 r. nie są decyzjami, ani żadnymi innymi aktami administracyjnymi i nie podlegają, ani zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji, ani też wzruszeniu w żadnym trybie nadzwyczajnym. W związku z powyższym nie jest możliwe stwierdzenie ich nieważności.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że zaskarżone przez skarżące pisma Wicestarosty [...] nie są decyzjami, ani żadnymi innymi aktami administracyjnymi, wobec czego nie podlegają zaskarżeniu, ani wzruszeniu w trybie nadzwyczajnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargi są zasadne.
Przedmiotem postępowania objętego skargami jest bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu wniosku skarżących zawartego w piśmie z dnia 1 grudnia 2003 r. (a sprecyzowanego 23 stycznia 2004 r.), kierowanym wprawdzie do Wojewody [...], ale w dniu 5 grudnia 2003 r. przesłanego według właściwości do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W piśmie tym B. P. i J. S. podały, że zaskarżają decyzje Wicestarosty [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...] dopuszczającą do użytkowania dwóch budynków na działce nr ewid. [...] i [...] obręb [...] przy ul. [...] w O. oraz decyzje z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...] dopuszczającą do użytkowania jednego budynku na tej samej działce w O. Pismem z dnia 20 stycznia 2004 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił się do skarżących, aby w terminie 7dni pisemnie sprecyzowały swoje pismo z dnia 1 grudnia 2003 r., czy należy je traktować jako wniosek o wznowienie postępowania, czy też jako wniosek o stwierdzenie nieważności.
W odpowiedzi na to B. P. i J. S. w dniu 23 stycznia 2004 r. poinformowały, że ich wniosek z dnia 1 grudnia 2004 r. należy traktować jako wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wicestarosty [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. i [...] lipca 2001 r.
Rozpatrując skargę na bezczynność, Wojewódzki Sąd Administracyjny ogranicza się do kontroli, czy skarga został wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), czy strona wyczerpała środki przewidziane w art. 37 § 1 kpa oraz czy zwłoka w wydawaniu decyzji przekroczyła terminy określone w art. 35 kpa.
W sprawie niniejszej nie budzi żadnych wątpliwości wystąpienie tych przesłanek.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego miał obowiązek, zgodnie z art. 35 kpa załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Przepisy art. 104 i następne kpa określają formę załatwienia sprawy. Formą tą nie jest, zastosowany przez organ w sprawie niniejszej, korespondencyjny sposób powiadomienia stron o swoim stanowisku w sprawie.
Uznać zatem należy, że organ pozostaje w bezczynności w załatwieniu sprawy.
Nie przesądzając zatem treści orzeczenia, jakie winien podjąć [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, Sąd na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku.