Uzasadnienie
M. J. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie nie rozpoznania wniosku z dnia 15 października 2010r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] października 2010r. nr [...] dot. wycofania z obrotu na terenie całego kraju wyrobu o nazwie "[...]" określonego jako wyrób przeznaczony do celów kolekcjonerskich oraz wszystkie podobne wyroby, mogące mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi.
Jak wynika z akt sprawy Główny Inspektor Sanitarny wielokrotnie zawiadamiał Skarżącego, że sprawa jest szczególnie skomplikowana i w związku z tym ustalał nowy termin wydania decyzji. Do chwili złożenia skargi organ takiej decyzji nie wydał.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że strona uprawniona jest do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Składając bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu - Głównego Inspektora Sanitarnego Skarżący – M. J. nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w sprawie. Stosowanie do art. 52 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zw. dalej: p.p.s.a. przed wniesieniem skargi na do sądu należy wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżący na rozprawie sądowej w dniu 27 października 2011 potwierdził, że poza wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy innych pism wzywających organ do usunięcia bezczynności nie składał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu.
Sąd zważył, iż zgodnie z art. 52 §1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie art. (52 §2). W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie ma zastosowania przepis art. 52 § 4 P.p.s.a.
VII SAB/Wa 52/11
Przepis art. 52 § 4 P..p.s.a. należy rozumieć tak, iż odnosi się on do wszystkich innych przypadków nie objętych art. 52 §1-3 P.p.s.a. Dotyczy on zarówno tych aktów (w znaczeniu pozytywnym - a więc wydanych przez uprawnione organy), które nie mieszczą się w kategorii wymienionych w art. 3 §2 pkt 1-4a, jak i bezczynności - jako aktu zaniechania podjęcia działań nakazanych przez prawo.
Reasumując, w ocenie Sądu, Skarżąca przed wniesieniem skargi obowiązana była wezwać organ odwoławczy do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z akt sprawy ten warunek dopuszczalności skargi nie został w sprawie spełniony.
Zważywszy powyższe, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 oraz art. 58 §3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a.