Uzasadnienie
Wniesiona w dniu 21 kwietnia 2009r. skarga B. S.A. w W., dotyczyła bezczynności Wojewody [...] polegającej na nierozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2008r. nr [...].
Z akt sprawy, w tym z odpowiedzi na skargę wynika, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. po rozpatrzeniu odwołania skarżącej Spółki uchylił decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2008r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powyższa decyzja doręczona została stronie skarżącej w dniu 30 kwietnia 2009r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna.
Bezczynność organu powstaje po upływie terminu wydania aktu indywidualnego lub czynności, a istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie.
Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stanowisko takie potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 Sygn. akt I OPS 6/08.
W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
W związku z tym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.