Uzasadnienie
VIISAB/Wa 57/05
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności organu, takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r.. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, złożone do organu wyższego stopnia.
Skarżący S. C. zarządzeniem z dnia 22 listopada 2004 r. został zobowiązany o sprecyzowanie treści pisma z dnia 12 listopada 2004 r. przez wskazanie, że pismo to stanowi skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego polegającą na nierozpoznaniu zażalenia na postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego S. z dnia [...] nr [...] i [...].
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący wyjaśnił, iż pismo z dnia 12 listopada stanowi skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o posterowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.
Wyjaśnić należy, że nie ma przeszkód, aby strona po usunięciu powyższych uchybień, wystąpiła z ponowną skargą na bezczynność organu, o ile organ ten w dalszym ciągu nie podejmie żadnych działań w sprawie.
Z tego względu orzeczono, jak w sentencji postanowienia.