Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. wniósł J. B. zarzucając temu organowi brak stosownych działań kompetencyjnych w sprawie lokalizacji ogrodzenia działki nr ew. [...] wzdłuż drogi- działka [...], w miejscowości M., Gm. S. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wskazał, że postępowanie w niniejszej sprawie zapoczątkowała decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] kwietnia1998r., nakazująca rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] czerwca 2003r., nr [...] umorzył postępowanie w sprawie ogrodzenia działki nr ew. [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2004r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wyrokiem z dnia [...] marca 2005r., w sprawie o sygn. akt VIISA/Wa [...], tutejszy Sąd uchylił w/w decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. i [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Rozpoznając sprawę po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., postanowieniem z dnia [...] lutego 2006r., nr [...] zawiesił postępowanie w sprawie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006r., nr [...] uchylił, postanowienie organu pierwszej instancji
Zdaniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., w niniejszej sprawie "obowiązek decyzyjny objęty prowadzonym postępowaniem został wyegzekwowany".
Stanowisko to, po interwencji J. B. potwierdził, w piśmie z dnia [...] listopada 2006r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.
Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art.37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżący powyższy wymóg wyczerpał.
Dodatkowo należy wskazać, że terminy do wniesienia skargi do Sądu przewidziane w przepisie art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można, zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania np. decyzji lub innego aktu administracyjnego, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma, bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej.
Strona wnosząca do organu administracji publicznej żądanie określonej treści ma prawo domagać się rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach na podstawie i w granicach zakreślonych obowiązującymi przepisami prawa, w tym regułami proceduralnymi oraz normami kompetencyjnymi wyznaczającymi zakres właściwości tego organu. To rozstrzygnięcie natomiast powinno nastąpić niezwłocznie. W szczególności niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 1 k.p.a.).
Niezależnie od powyższego sprawa administracyjna powinna być załatwiona najpóźniej w granicach terminów zakreślonych w art. 35 § 3 k.p.a. (o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej np. w przypadku informacji publicznej), zgodnie, z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Ustawodawca przewidział jednocześnie, iż do terminów określonych w powołanych wyżej przepisach nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.
W związku z powyższym o bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić, gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, ale także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy.
Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w niniejszej sprawie pozostaje w bezczynności. Po tym, jak wyrokiem tutejszego Sądu z dnia [...] marca 2005r., w sprawie o sygn. akt VIISA/Wa [...] uchylono decyzję Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] czerwca 2003r., nr [...] oraz utrzymującą ją w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004, w sprawie przeprowadzono kolejne czynności dowodowe, a następnie zawieszono postępowanie. Postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania, zostało uchylone postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Od dnia [...] czerwca 2006r., (data wydania w/w postanowienia organu drugiej instancji) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. pozostaje w bezczynności, zobowiązany, bowiem do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie sprawy ogranicza się do przedstawiania poglądu w sprawie w formie pisma kierowanego do J. B. Sąd, stwierdzając bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., zatem uznając skargę na bezczynność organu za zasadną zobowiązał, zgodnie z przepisem art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), organ do wydania rozstrzygnięcia w sprawie lokalizacji przedmiotowego ogrodzenia w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Dodatkowo Sąd poucza skarżącego w trybie art. 6 w zw. z art. 154 § 1 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że w razie niewykonania niniejszego wyroku, po uprzednim pisemnym wezwaniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego P., skarżący może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.