Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, złożone do organu wyższego stopnia.
Zarządzeniem z dnia 31 maja 2005 r. doręczonym przy piśmie z dnia 6 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi, o nadesłanie odpisu zażalenia na niezałatwienie sprawy, skierowanego do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący nadesłał dwa pisma z dnia 18 kwietnia 2005 r. oraz z dnia 20 kwietnia 2005 r., które nie są zażaleniem na niezałatwienie sprawy, skierowanym do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa.
Tym samym należy uznać, iż skarżący nie wyczerpał trybu postępowania określonego w art. 37 kpa.
Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.
Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia.