Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 marca 2010 r. skarżąca T. K. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta W. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, złożone do organu wyższego stopnia.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 4 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 4 sierpnia 2010 r. wezwał T. K. reprezentowaną przez pełnomocnika adw. P. K. do nadesłania odpisu zażalenia złożonego do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika poinformowała Sąd, że w przedmiotowej sprawie nie zostało wniesione takie zażalenie.
Tym samym należy uznać, iż skarżąca nie wyczerpał trybu postępowania określonego w art. 37 kpa.
Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 w/w ustawy.