Uzasadnienie
W skardze wniesionej na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego S. R. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, składając zaś wniosek na urzędowym formularzu wniósł ponadto o ustanowienie adwokata.
Z treści wniosku wynika, iż we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostaje żona, S. R. posiada mieszkanie o powierzchni 69 m2. Skarżący oświadczył, że utrzymuje się wraz z żoną z emerytur w łącznej wysokości 3831 zł netto miesięcznie.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku S. R. wraz z żoną uzyskują emerytury w łącznej wysokości 3831 zł netto miesięcznie. Skarżący do swych wydatków zaliczył: opłaty za energię elektryczną – 170 zł, za wodę i ścieki – 46 zł, za telewizor – 74 zł miesięcznie, za telefon – 50 zł, wydatki na butle gazowe – 100 zł miesięcznie, wydatki na zakup opału – 1800 zł, podatek od nieruchomości – 116 zł rocznie. S. R. wskazał, że spłaca raty wyłudzonego przez oszustów kredytu (870 zł miesięcznie) i podał sygnaturę związanej z tym sprawy karnej. Oświadczył, że na własne leki wydaje około 200 zł miesięcznie, ponadto żona od roku jest osobą leżącą, wydatki na jej leczenie i środki higieny wynoszą 250 zł miesięcznie.
Biorąc pod uwagę informacje wynikające ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że uzasadnione jest przychylenie się do wniosku w zakresie ustanowienia adwokata, skarżący nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z uzyskiwanych dochodów. Brak jest natomiast podstaw do zwolnienia wnioskodawcy z kosztów sądowych. Zauważyć trzeba, że wysokość wpisu sądowego od skargi wynosi 100 zł. Inne koszty sądowe, o ile w ogóle się pojawią (ewentualna opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku - w przypadku oddalenia skargi – 100 zł, ewentualny wpis od skargi kasacyjnej - 100 zł) byłyby rozłożone w czasie. Pozwala to na przyjęcie, iż S. R. będzie w stanie zgromadzić środki na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.