Uzasadnienie
W dniu 21 grudnia 2022 r. F. K. i B. W. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Starosty [...] w sprawie o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi gminnej ul. [...] w P.".
W odpowiedzi na skargę, Starosta [...] wniósł o jej oddalenie, wskazując, że postępowanie administracyjne w tej sprawie zostało zakończone wydaniem [...] grudnia 2021 r. decyzji nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, następuje w wyniku uwzględnienia skargi na bezczynność, której przedmiot określony jest stanem bezczynności, istniejącym w dacie wniesienia skargi i zakwestionowanym ponagleniem. Z tego powodu Sąd ten przyjął, że ocena zasadności skargi na bezczynność może być dokonana jedynie na dzień wniesienia skargi. Zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności. NSA w uzasadnieniu ww. uchwały wskazał ponadto, że "za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu". Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę pogląd ten podziela.
W związku z tym należy zauważyć, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie uczyniono bezczynność Starosty [...] w sprawie o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi gminnej ul. [...] w P.". Analiza akt administracyjnych tego postępowania potwierdza stanowisko organu, że decyzją z [...] grudnia 2021 r. nr [...] Starosta [...] udzielił zezwolenia na realizację ww. inwestycji drogowej. Oznacza to, że postępowanie administracyjne w sprawie zostało zakończone przed wniesieniem skargi na bezczynność. Merytoryczne rozpoznanie takiej skargi jest zatem niedopuszczalne i podlega ona odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Na marginesie Sąd wskazuje, że ponaglenie skarżących z 25 maja 2022 r. (wniesione również po zakończeniu ww. postępowania) zostało rozpoznane przez Wojewodę Mazowieckiego postanowieniem z 8 lipca 2022 r. nr 896/SAAB/2022.
W uzasadnieniu tego postanowienia Wojewoda wskazał, że postępowanie administracyjne w sprawie zostało już zakończone i dlatego nie stwierdził bezczynności ani przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie.
W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił, jak w sentencji.