Uzasadnienie
H. i M. Ł. złożyli w dniu [...] października 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Skarżący podnieśli, iż mimo wielokrotnych wystąpień do organu nadzoru budowlanego nie zostały podjęte czynności związane z wybudowaniem zespołu garaży na istniejącym parkingu na działce nr [...] przy ul. [...] w miejscowości D. Jak wynika z akt sprawy skarżący pismem z dnia [...] lutego 2008 r. zwracali się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. ze skargą na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na skargę złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wniósł ojej oddalenie informując, iż w jego ocenie nie zachodzą okoliczności wskazywane w skardze H. i M. Ł. względem braku działań ze strony organu nadzoru budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Rozpatrując skargę wniesioną na bezczynność organu administracji państwowej, a więc w trybie art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola sądowa ograniczona jest wyłącznie do ustalenia, czy skarga została wniesiona w sprawie o której mowa w art.3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s., czy skarżący wyczerpał środki przewidziane w art 37 k.p.a. oraz czy zwłoka w wydaniu decyzji przekracza terminy określone w art. 35 k.p.a Sprawa w której skarżący zarzucili Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego.
Skarżący wyczerpali zgodnie z art. 37 k.p.a. środki zaskarżenia służące na drodze administracyjnej bowiem złożyli do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Ponadto, zwłoka w wydaniu aktu administracyjnego przekroczyła terminy określone w art. 35 k.p.a Spełnienie tych przesłanek czyni skargę zasadną, gdyż w dniu wniesienia skargi jak i w dniu orzekania w zakresie bezczynności, organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności.
Z akt administracyjnych wynika, że wskutek interwencji skarżących, a następnie pisma z dnia 22.10.2007 r pełnomocnika skarżących radcy prawnego J. S. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] podjął czynności wyjaśniające w sprawie budowy zespołu garaży na działce nr [...] przy ul. K. w miejscowości D. W toku czynności sprawdzających organ przeprowadził dwukrotne oględziny z udziałem skarżących, zapoznał się z dziennikiem budowy i decyzją udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowych garaży oraz przesłuchał inwestorów. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] prowadził więc postępowanie administracyjne, które powinien zakończyć wydaniem stosownego aktu administracyjnego.
Art. 62 § 3 k.p.a. nie reguluje daty wszczęcia postępowania z urzędu. W orzecznictwie przyjmuje się, że datą wszczęcia postępowania administracyjnego jest pierwsza czynność dokonana w sprawie, której postępowanie dotyczy, przez organ do tego uprawniony, działający w granicach przysługujących mu kompetencji, pod warunkiem, że o czynności tej powiadomiono w sprawie (wyrok NSA z 22.04.198 lr, S.A. 1089/81, ONSA 1981 r, nr I,poz34).
Formą zakończenia prowadzonego postępowania administracyjnego nie może być udzielenie skarżącym pisemnej informacji jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] powinien rozstrzygnąć sprawę w formie aktu administracyjnego pouczając skarżących o przysługującym im prawie zaskarżenia.
Sąd uznał, iż w dniu orzekania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [....] pozostawał w bezczynności bowiem sprawa w której skarżący domagali się podjęcia stosownych działań nie została przez organ nadzoru budowlanego załatwiona aktem administracyjnym lecz organ ograniczył się do udzielenia skarżącym pisemnych informacji.
Z tych względów skarga na bezczynność została uwzględniona i na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.