Uzasadnienie
Razem ze skargą do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek W. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego albo adwokata.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Strona utrzymuje się z prowadzenia 24 ha gospodarstwa rolnego. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 40 m2 dwa budynki gospodarcze do remontu. Wnioskodawca podał, że otrzymuje z Unii Europejskiej 20 000 zł. dopłat do gospodarstwa. Wnioskodawca podał następujące wydatki: 10 000 zł. wkład w płody rolne, nawozy 7 500 zł., paliwo 2 500 zł. Wnioskodawca wskazał, że ma 58 lat i że gospodarstwo jest nierentowne. Pomaga matce poprzez dowożenie jej do lekarzy i na zakupy.
Po wezwaniu do uzupełnienia danych formularza wnioskodawca wskazał, że posiada ciągnik Ursus C 330 z 1979 r., siewnik, pług, bronę i kultywator. Hoduje 1 krowę i 2 cielaki. Ziemia którą uprawia jest IV, V i VI klasy, na której uprawia żyto, owies, mieszankę i 0,5 ha ziemniaki. Wydatki za energię, gaz, opłaty, telefon kształtują się na wysokości 400 zł. Koszty utrzymania to 800 zł (żywność i inne) i 500 zł. – lekarstwa. Wnioskodawca ponadto wskazał, ze zyski z płodów rolnych przeznacza na najem kombajnu – 20 godz. – 6 000 zł., koszty z tym związane to dodatkowo 2 700 zł., na sznurek i prasę do słomy, pracownicy najemni do pomocy – 3 osoby – dziennie przez 8 dni 1200 zł., koszt wapna pod uprawy 6 000 zł., opryski roślin 9 000 zł., remonty 1 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika.
Analizując całokształt sprawy należy wskazać, że nie jest zasadnym przychylenie się do wniosku strony. Wnioskodawca utrzymuje się z prowadzenia 24 ha gospodarstwa rolnego. Łączne wydatki miesięczne podane przez stronę to około 2500 zł., do tego dochodzą roczne koszty prowadzenia gospodarstwa rolnego, które wnioskodawca wyliczył na 44 900 zł., tj. w przeliczeniu na miesiąc wynoszą one dodatkowo 3 741,7 zł. Miesięczne wydatki gospodarstwa domowego i rolnego zatem wynoszą łącznie ponad 6 240 zł. Fakty te wskazują że strona prowadząc gospodarstwo musi posiadać środki na bieżące utrzymanie w ww. kwotach. Jednakże ani w formularzu PPF, ani na wezwanie Sądu wnioskodawca nie przedstawił dokładnych dochodów jakie przynosi gospodarstwo z płodów rolnych. Wnioskodawca wskazał szereg wydatków jakie ponosi w związku z prowadzeniem gospodarstwa nie podając szczegółowo z jakich dochodów wydatki te pokrywa poza wskazaniem kwoty 20 000 zł. z dopłat, które przeznacza na wkład w płody, nawozy i paliwo.
Jest to ujemna okoliczność przemawiającą na niekorzyść strony. Przyjmując jednak, że skoro strona ponosi te wydatki i posiada również środki na ich pokrycie, to nie można uznać by wnioskodawca znajdował się w trudnej sytuacji materialnej, tym bardziej, że prowadzi gospodarstwo rolne o pow. 24 ha, do pomocy w gospodarstwie zatrudnia pracowników, uzyskuje dopłaty z UE w wysokości 20 00 zł rocznie. Z tego względu uznano, ze strona nie kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zawnioskowanym zakresie.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.