Uzasadnienie
Pismem z dnia 05 września 2003 roku K.W. wystąpił do Burmistrza Miasta [...] z wnioskiem o wykwaterowanie rodzin zamieszkujących w jego budynku przy ul. K. w P. z uwagi na konieczność niezwłocznego przeprowadzenia remontu kapitalnego tego budynku. We wniosku tym stwierdził, że obowiązek wykonania remontu nałożony został na niego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] dnia [...] lipca 2003 roku, Nr [...].
Na złożony wniosek K.W. nie otrzymał żadnej odpowiedzi na piśmie od Burmistrza Miasta [...].
Pismem z dnia 09 stycznia 2004 roku K.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...]. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 15 stycznia 2004 roku.
W uzasadnieniu skargi K.W. stwierdził, że na mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] zobowiązany został do wykonania remontu kapitalnego wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. K. w [...]. Budynek ten zamieszkuje osiem rodzin, które otrzymały mieszkania od władz miasta w trybie tzw. szczególnego trybu najmu. By wykonać remont kapitalny konieczne jest wykwaterowanie rodzin mieszkających w tym budynku. W tym celu pismem z dnia 05 października 2003 roku wystąpił do Burmistrza Miasta [...] o wykwaterowanie zamieszkałych w budynku osób. Na pismo to nie uzyskał żadnej odpowiedzi.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczlnej. gdyż sprawa ma charakter cywilny, a nie administracyjny.
Pismem z dnia 23 stycznia 2004 K.W. wystąpił również, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z wnioskiem o zobowiązanie Burmistrza do wykwaterowania lokatorów. Pismo wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu 26 stycznia 2004 roku.
Pismem z dnia 03 lutego 2004 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] poinformowało K.W., że opisana przez niego sprawa nie należy do kompetencji organów administracji publicznej i winna być rozstrzygnięta na drodze postępowania cywilnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skargę należy odrzucić.
Złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależnione jest zgodnie z treścią art. 52§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz.l270ze zm.) od wyczerpania środków zaskarżenia.
Z kolei zgodnie z treścią art.37§l kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W orzeczeniu z dnia 21 września 2001 roku, sygn. akt SAB 131/00 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 34 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym".
Skarżący K.W. najpierw złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Burmistrza Miasta [...], a dopiero później złożył zażalenie na bezczynność Burmistrza do organu wyższego stopnia jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. W dacie składania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K.W. nie wyczerpał więc środków zaskarżenia przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. W tej sytuacji wniesienie skargi do sądu administracyjnego było niedopuszczalne.
Z powyższych względów na podstawie art. 58§1 pkt. 6 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.