Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 6 czerwca 2012 r., sygn. akt VII SAB/Wa 65/12

Uzasadnienie

Z treści skargi wynika, iż jej przedmiotem jest bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej polegająca na nieudzielaniu odpowiedzi na wezwanie skarżącego, w którym wnosił on o zajęcie stanowiska w sprawie zabezpieczenia konstytucyjnej prawnej ochrony życia gwarantowanej art. 38 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.):

§ 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

§ 3 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

A zatem - stosownie do powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego i gdy przepisy nie przewidują właściwości sądu powszechnego.

W niniejszej sprawie Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nie był zobowiązany do wydania żadnego z ww. aktów ani do dokonania żadnej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków indywidualnych wynikających z przepisów prawa. O bezczynności organu administracji możemy mówić - co raz jeszcze należy podkreślić - tylko wówczas, gdy dotyczy ona aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sadu administracyjnego. Taki akt lub czynność charakteryzuje się tym, że jest podejmowana w sprawie indywidualnej, jest skierowana do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnień lub obowiązków tego podmiotu samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt dotyczy jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (tak m. in. wyrok WSA w Olsztynie z 20.09.2006r. II SA/Ol 456/06).

Dodatkowo wskazać należy, że w sprawach wskazanych we wniosku skarżącego Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nie działa jako organ administracji zobowiązany do wydania indywidualnego aktu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 126 ust. 3 Konstytucji Prezydent Rzeczypospolitej wykonuje swoje zadania w zakresie i na zasadach określonych w Konstytucji i ustawach. Żaden przepis prawa nie uprawnia Prezydenta do wydania indywidualnego aktu administracyjnego w przedmiocie zobowiązania właściwych organów do wszczynania postępowań w oparciu o art. 557 k.p.a.

Reasumując - skoro przedmiot skargi w niniejszej sprawie nie jest objęty zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach a dodatkowo wskazany przez skarżącego podmiot nie działa w okolicznościach niniejszej sprawy jako organ administracji w rozumieniu przepisów k.p.a. - skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.