Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2009 r. znak [...] podpisanym przez Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu Dzielnicy [...] Miasta W., wydanym w związku z wnioskiem M. K. z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych, wstrzymania wykonania decyzji oraz udostępnienia akt, poinformowano M. K., iż ww. decyzja dotyczy przebudowy już istniejącego lokalu użytkowego (dawnego antykwariatu, następnie kantoru wymiany walut) w celu dostosowania go do nowej funkcji – sklepu z kanapkami "[...]". Lokal ten stanowi własność prywatną, a właściciele wyrazili zgodę na wykonanie przedmiotowych prac. Podano, że lokal usytuowany jest w części kamienicy nr [...] i w części kamienicy nr [...], przy czym z danych Biura Geodezji i Katastru Urzędu W. wynika, że lokal jest usytuowany pod adresem [...]. Użyta w decyzji numeracja jest faktycznym wskazaniem miejsca prowadzenia robót budowlanych, ponieważ lokal obejmuje pomieszczenia w obu kamienicach – nr [...] i [...].
W piśmie wskazano, że pozwolenie dotyczy wyłącznie prowadzenia drobnych robót budowlanych wewnątrz istniejącego lokalu, bez naruszenia konstrukcji budynku i bez żadnego wpływu na jego usytuowanie. Załącznikiem do ww. decyzji jest projekt budowlany, z którego wynika usytuowanie lokalu oraz istnienie dwóch kamienic – [...] i [...]. Stwierdzono, iż zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, projekt został uzgodniony ze [...] Konserwatorem Zabytków decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], zezwalającą na przebudowę wnętrza lokalu usytuowanego w dwóch kamienicach nr [...] i [...], wpisanych do rejestru zabytków pod nr [...] i [...].
Zdaniem Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu Dzielnicy [...] Miasta W., z decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych nie wynikają żadne skutki prawne dotyczące sfery własnościowej, a postępowanie roszczeniowe toczy się według dawnych numerów hipotecznych. Żądanie M. K. zawarte w piśmie z dnia 12 maja 2009 r. ocenił on jako oparte na całkowicie błędnej argumentacji oraz założeniu, iż ww. decyzja dotyczy dwóch oddzielnych budynków. Stwierdził, że w postępowaniu administracyjnym w sprawie przebudowy wnętrza istniejącego lokalu użytkowego M. K. nie jest stroną, a powołując się na naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., musiałby przymiot strony udowodnić. Organ stwierdził także, iż nie zachodzą żadne przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie przebudowy wnętrz istniejącego lokalu użytkowego, usytuowanego w części kamienicy nr [...] i w części kamienicy nr [...], jak również do wstrzymania wykonania tej decyzji.
Jednocześnie poinformował, że organ który wydał decyzję może wyjaśnić wątpliwości co do jej treści w drodze postanowienia, zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a., jedynie na żądanie organu egzekucyjnego lub strony, którą w tym przypadku jest inwestor, właściciel lokalu i wspólnota mieszkaniowa.
Pismem z dnia 25 maja 2009 r. M. K. wniósł do Wojewody [...] zażalenie na bezczynność Prezydenta W. przy rozpatrywaniu wniosków z dnia 12 maja 2009 r.:
- - o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w lokalu użytkowym znajdującym się w kamienicy przy ul. [...] w W.,
- - o wstrzymanie wykonania ww. decyzji,
- - o udostępnienie do wglądu akt postępowania.
Następnie pismem z dnia 26 maja 2009 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w postępowaniu wszczętym wnioskiem z dnia 12 maja 2009 r., będącą przedmiotem powyższego zażalenia. Skarżący zarzucił organowi brak ustosunkowania się do jego żądań, a w szczególności – do żądania wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych. Ponadto organ nie wyjaśnił przyczyny pozostawania w zwłoce, ani nie wskazał przewidywanego terminu załatwienia sprawy.
W piśmie, przy którym nadesłano skargę, organ nie ustosunkował się do zarzutów podniesionych przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpatrywanej sprawie wystąpiły tego rodzaju uchybienia.
Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, a datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 1 i § 3 k.p.a.). W niniejszej sprawie żądanie, które organ był zobowiązany rozpatrzyć, skarżący zawarł w piśmie z dnia 12 maja 2009 r., stanowiącym m. in. wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego.
Regulacja prawna zawarta w art. 104 § 1 k.p.a. określa, iż organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. W niniejszej sprawie organ winien rozpoznać wniosek skarżącego w sposób przewidziany w przepisach zawartych w rozdziale 12 k.p.a. - Wznowienie postępowania, w terminach przewidzianych w art. 35 i następnych k.p.a. Stosownie do art. 149 § 1 i § 3 k.p.a., wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, natomiast odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji. Oznacza to, że wniosek powinien być załatwiony poprzez wydanie aktu administracyjnego w terminie jednego miesiąca, o ile organ nie uznaje sprawy za szczególnie skomplikowaną, bowiem wówczas obowiązuje organ termin dwumiesięczny. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezawinionych od organu (art. 36 k.p.a.).
Decyzja organu powinna – poza oznaczeniem organu, datą, oznaczeniem stron – przede wszystkim zawierać rozstrzygnięcie z powołaniem podstawy prawnej, a także uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego z powołaniem upoważnienia do wydania decyzji w imieniu organu administracji publicznej. Tych cech – wymienionych w art. 107 § 1 k.p.a. – nie wyczerpuje pismo z dnia [...] maja 2009 r. o charakterze informacyjnym, skierowane do skarżącego przez pełniącego obowiązki Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...].
Sąd orzeka biorąc pod uwagę stan faktyczny na dzień orzekania. Od dnia złożenia wniosku przez skarżącego, tj. od dnia 12 maja 2009 r., minęło ponad 2 miesiące, zatem skargę należało uznać w świetle art. 35 i 36 k.p.a. za zasadną.
Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając na uwadze, że w niniejszej sprawie organ nie wydał aktu administracyjnego w wymaganym przepisami terminie, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.