Uzasadnienie
W dniu 16 czerwca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Zdaniem skarżącej bezczynność organu polega na nie rozpoznaniu jej wniosku z dnia 20 listopada 2008 r. o rozbiórkę muru oporowego na ul. [...] w P. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, iż murek oporowy o rozbiórkę którego wnosi skarżąca jest elementem składowym części obiektu jakim jest droga wewnętrzna nazwana ul. [...] w P. i został on dołączony do akt sprawy, które dotyczą postępowania w sprawie rozbiórki ul. [...] i podlega łącznemu rozpatrzeniu.
W dniu 30 sierpnia 2010 r. do Sądu została przesłana przez organ faksem decyzja z dnia [...] Nr [...] w sprawie muru oporowego. Powyższą decyzją organ odmówił wydania decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia oraz na podstawie art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego umorzył wszczęte na wniosek skarżącej z dnia 21 listopada 2008 r. postępowanie administracyjne.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że rozpatrywanie skargi przez Sąd na bezczynność organu w przedmiocie nie rozpoznania wniosku skarżącej w sprawie muru oporowego stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
W uchwale z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "przepis art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności".
Powyższe stanowisko przyjęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w ww. uchwale w pełni podziela skład orzekający w niniejszej sprawie.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.