Uzasadnienie
Skarżący T. R. w dniu [...] czerwca 2013r. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania w sprawie linii energetycznej przebiegającej przez teren działki oznaczonej nr ew. [...] położonej w miejscowości [...] przy ul. [...].
Przed skierowanie skargi T. R. złożył do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na przewlekłość postępowania organu wojewódzkiego z dnia [...] lutego 2013r.
Skarżący wnioskiem z dnia [...] października 2012r. (data wpływu do organu [...] listopada 2012r.) wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] października 2012r. znak [...] odmawiającego wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie w/w linii napowietrznej.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia nieważności w/w postanowienia postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2013r.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013r. stwierdził nieważność postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2013r.
W skardze z dnia [...] czerwca 2013r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący podnosi, że organ wojewódzki odmawiając stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012r.spowodował przewlekłość postępowania administracyjnego w sprawie i wnosił o wymierzenie grzywny organowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna.
W sprawach ze skargi na przewlekłość postępowania administracyjnego sąd administracyjny bada, czy podejmowane przez organ czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy i podejmuje rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 149 p.p.s.a.
Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Dodatkowo należy wskazać, że terminy do wniesienia skargi do Sądu przewidziane w przepisie art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dotyczą skargi na bezczynność jak i przewlekłość postępowania. Strona skarżąca po uprzednim wyczerpaniu trybu zaskarżenia może wnieść skargę na przewlekłość w każdym czasie (J.P. Tarno – op. Cit., s. 187-188, UW. 6, P. Brzozowski, Glosa do postanowienia WSA w Olsztynie z dnia 18 sierpnia 2010r., sygn. akt II SAB/Ol 68/10, baza orzeczeń NSA).
Skarżący powyższy wymóg wyczerpał. Przed wniesieniem skargi do Sądu wniósł do organu wyższego stopnia zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Organ wyższego stopnia uznając zażalenie za uzasadnione postanowieniem wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminu załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jest to postanowienie zaliczone do grupy postanowień wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nie rozstrzygających o istocie sprawy. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie co oznacza, że skarga na bezczynność w wydaniu tego rodzaju postanowienia nie jest dopuszczalna.
W niniejszej sprawie postanowienie takie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zostało wydane, co nie ma znaczenia dla rozpoznania niniejszej skargi na przewlekłość bowiem wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa jest jedynie warunkiem formalnym rozpoznania skargi przez Sąd.
Stanowisko organu wyższego stopnia zajęte w tym trybie (a więc uznanie zażalenia za uzasadnione bądź nieuzasadnione) nie ma znaczenia w świetle art. 52 § 1 p.p.s.a.
Przewlekłość jest instytucją wprowadzoną do kodeksu postępowania administracyjnego od dnia 11 kwietnia 2011r. na mocy ustawy z dnia 3 grudnia 2010r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011r., Nr 6, poz. 18, zm. Nr 76, poz. 409).
Przewlekłe prowadzenie postępowania może zostać również określone jako nieefektywne. W ten sposób jest ono pojmowane również w orzecznictwie sądowym, gdzie wskazuje się, że przewlekłość obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy.
Jak wynika z dostarczonych akt administracyjnych organ wojewódzki w związku z koniecznością rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] października 2012r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2012r. zwrócił się do tego organu pismem z dnia [...] listopada 2012r. o nadesłanie kompletnych akt sprawy linii energetycznej znajdującej się na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w miejscowości [...].
Akta te zostały przesłane dnia [...] listopada 2012r. a pismem z dnia [...] grudnia 2012r. organ wojewódzki zawiadomił strony o wszczęciu postępowania i poinformował o przysługującym im prawie składania wyjaśnień w terminie 14 dni od otrzymania zawiadomienia. Postanowienie o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] października 2012r. zostało wydane [...] stycznia 2013r., zaś zażalenie na przewlekłe prowadzenie sprawy do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało złożone przez skarżącego [...] lutego 2013r.
Z treści zaś skargi złożonej do Sądu wynika, że skarżący zarzuca organowi [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, iż "odmową stwierdzenia nieważności spowodował przewlekłość postępowania" i domaga się wymierzenia temu organowi grzywny.
Wobec tego, że istota i charakter sprawy ze skargi na bezczynność czy przewlekłość organu ogranicza możliwość formułowania przez Sąd wiążącej oceny prawnej jedynie do okoliczności związanych z samym stanem przewlekłości wyrok nie może dotyczyć kwestii mających wpływ na merytoryczną treść aktu.
Z tego względu Sąd nie może dokonać oceny, czy wydanie postanowienia z dnia [...] stycznia 2013r. o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] października 2012r. o odmowie wszczęcia postępowania spowodowało przewlekłość postępowania w sprawie linii energetycznej a to w szczególności z uwagi na fakt stwierdzenia nieważności w/w postanowienia nr [...] z dnia [...] stycznia 2013r. przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013r.
Biorąc pod uwagę treść żądania skargi, a także okoliczność, że celem instytucji skargi na przewlekłość jest ochrona strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie Sąd uznał skargę za bezzasadną i oddalił ją na podstawie art. 152 p.p.s.a.