Uzasadnienie
Wspólnota Mieszkaniowa [...] w Z. ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie rozpoznania odwołania skarżącej z 9 września 2020 r. od decyzji Prezydenta Miasta Z. – Miejskiego Konserwatora Zabytków w Z. z [...] sierpnia 2020 r., znak: [...], w przedmiocie nałożenia na Wspólnotę Mieszkaniową [...] w Z. na podstawie art. 107d, art. 96 ust. 2 w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 282 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1298 ze zm.) administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 3.000 (trzy tysiące) złotych.
Pismem z 18 kwietnia 2024 r. (k. 7), w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 kwietnia 2024 r. (k. 6), wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kwocie: 100 (słownie: sto) złotych.
Powyższe wezwanie wysłane listem poleconym na wskazany adres do doręczeń strony skarżącej zostało awizowane 23 kwietnia 2024 r., a po niepodjęciu w terminie 14 dni zwrócone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 21 maja 2024 r. ww. wezwanie zostało uznane w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") za doręczone w dniu 7 maja 2024 r. (k. 14).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a.
Natomiast stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z § 2 tego przepisu pismami, o których mowa w § 1, jest między innymi skarga.
Wpis stały od skargi pobiera się zgodnie z art. 231 zd. 2 p.p.s.a. we wszelkich sprawach, w których nie jest pobierany wpis stosunkowy.
W konsekwencji w niniejszej sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, od której nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi – w terminie siedmiu dni – poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi na bezczynność – zostało uznane w trybie art. 73 p.p.s.a. za skutecznie doręczone stronie skarżącej 7 maja 2024 r.
Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi na bezczynność w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Natomiast siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższego braku skargi upłynął bezskutecznie w dniu 14 maja 2024 r. Wskazany brak fiskalny skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Z. stanowi zatem formalną przeszkodę do kontynuowania niniejszego postępowania, co obliguje Sąd do odrzucenia jej skargi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.