Uzasadnienie
W dniu 11 stycznia br. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek pełnomocnika H. M. - adwokata A. W. z kancelarii adwokackiej W. Sp. k. przy ul. P. w W. o zasądzenie nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wniosku została dołączona przedmiotowa opinia. Należy nadmienić że pełnomocnik A. W. jest drugim z kolei pełnomocnikiem wyznaczonym w sprawie przez Okręgową Radę Adwokacką w Warszawie. Pierwszy pełnomocnik – adwokat W. D. otrzymał wynagrodzenie przyznane na mocy wyroku z dnia 10 lipca 2009 r. za czynności wykonane w sprawie do wydania wyroku. Adwokat ten również sporządził opinie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, za sporządzenie której otrzymał wynagrodzenie na mocy postanowienia z dnia 8 września 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie na nowego pełnomocnika w sprawie wyznaczyła adwokata A. W. Sąd został poinformowany o zmianie pełnomocnika przy piśmie ORA z dnia 4 grudnia 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach. Stosownie do art. 253 powołanej ustawy o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej.
W przedmiotowej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnikiem z urzędu adwokata W. D., któremu w wyroku z dnia 10 lipca 2009 r. i postanowieniu z dnia 8 września 2009 r. przyznano koszty pomocy prawnej.
Podjęcie przez tego pełnomocnika czynności w sprawie, w szczególności sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi zatem wykonanie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Nie było tym samym podstaw do wyznaczenia kolejnego pełnomocnika.
Podkreślić należy, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu koszty związane z jego wynagrodzeniem obciążają Skarb Państwa. Nieusprawiedliwione jest zatem w okolicznościach ww. sprawy przyznawanie ze środków publicznych wynagrodzenia dwóm pełnomocnikom ustanowionym z urzędu, którzy podejmowali w sprawie te same działania, w tym sporządzili dwie opinie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż w istocie oznaczałoby to nieuzasadnione i nadmierne obciążenie Skarbu Państwa. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II OZ 1287/07.
W świetle powyższego Sąd postanowił odmówić przyznania adwokatowi A. W. ww. wynagrodzenia i orzekł jak w sentencji postanowienia.