Uzasadnienie
Pismem z 28 marca 2024 r. P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie z zażalenia na postanowienie Starosty Z. z dnia [...] września 2023 roku (nr znaku [...]) o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zadania polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], obręb [...], gmina [...].
Następnie w piśmie z 10 maja 2024 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że wycofuje przedmiotową skargę oraz wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm. - dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Równocześnie na mocy art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła o cofnięcie skargi na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie z zażalenia na postanowienie Starosty [...]z dnia [...] września 2023 roku (nr znaku [...]), zaś Sąd uznał, że nie zmierza ono do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W tych warunkach Sąd postanowił na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.