Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. W. i M. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W dniu 10 czerwca 2009r. (data prezentaty Sądu) wpłynął do Sądu wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał D. i M. W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem oraz od wpisu sądowego od ewentualnej skargi kasacyjnej i ustanowił adwokata z urzędu.
W dniu 14 lipca 2007r. (data nadania w UP) D. W. i M. W. reprezentowani przez pełnomocnika z urzędu, wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2009r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 ppsa, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (post. NSA z dnia 25 maja 2004r., FZ 63/04, niepubl.).
Zgodnie z art. 177 § 1 ppsa skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W tej sytuacji za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 177 § 1 ppsa należało uznać dzień, w którym adwokat lub radca prawny ustanowiony pełnomocnikiem dla strony miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej.
W przedmiotowej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie.
Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adw. W. S. do udzielenia pomocy prawnej świadczonej z urzędu D. i M. W. w dniu 29 września 2009r. Pełnomocnik uzyskał pełnomocnictwo do działania w sprawie w dniu 17 października 2009r., natomiast skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu została złożona w dniu 29 października 2007r. Skoro od dnia udzielenia pełnomocnictwa do działania w sprawie upłynął 7-dniowy termin wskazany w art. 87 § 1 ppsa, to nie można mówić o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.