Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2002r. po rozpatrzeniu odwołania M. L. od decyzji Starosty Powiatu W. Nr [...] z dnia [...] września 2001r. odmawiającej po wznowieniu postępowania uchylenia decyzji własnej z dnia [...] listopada 2000r. zatwierdzającej projekt budowlany oraz zezwalającej inwestorowi tj. Przedsiębiorstwu [...] "[...]" na budowę trzech zadaszeń (wiat) ciągów handlowych giełdy [...] zlokalizowanej na terenie działki nr ew. [...] i [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W. wobec stwierdzenia braku podstaw do jej uchylenia, uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
Prezydent W. do lipca 2003r. nie rozpatrzył przedmiotowej sprawy w związku, z czym Przedsiębiorstwo [...] " [...]" w dniu 3 lipca 2003r. złożyło zażalenie do Wojewody [...] na bezczynność organu pierwszej instancji.
Wojewoda [...] działając na podstawie art. 37 § 2 kpa postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2003r. wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy 14-dniowy termin od daty otrzymania postanowienia na rozpatrzenie sprawy.
Pomimo wyznaczenia dodatkowego terminu, Prezydent W. nie rozpatrzył sprawy, wobec czego Przedsiębiorstwo [...] " "[...]" Sp. z o.o. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu.
Skarżące Przedsiębiorstwo domaga się zobowiązania Prezydenta W.- Delegatury Naczelnego Architekta w Dzielnicy [...] do wydania w oznaczonym terminie decyzji administracyjnej w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Przedsiębiorstwu [...] "[...]" Sp. z o.o. pozwolenia na budowę trzech zadaszeń, ciągów handlowych na terenie giełdy [...] przy ul. [...] w W. oraz zasądzenia kosztów postępowania
W odpowiedzi na skargę, organ przyznał, iż do chwili obecnej nie rozpatrzył sprawy i wyjaśnił, iż w terminie 1,5 miesiąca zostanie wydana w przedmiotowej sprawie decyzja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Rozpatrując skargę wniesioną na bezczynność organu administracji państwowej, a więc w trybie art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.), kontrola sądowa ograniczona jest wyłącznie do ustalenia, czy skarga została wniesiona w sprawie o której mowa w art.3§2 pkt 1-4 p. p. s., czy skarżący wyczerpał środki przewidziane w art. 37 k.p.a. oraz czy zwłoka w wydaniu decyzji przekracza terminy określone w art. 35 k.p.a.
W niniejszej sprawie skarga spełnia powyższe wymogi.
Została wniesiona skarga w sprawie, w której organ zobowiązany był po wznowieniu postępowania do wydania decyzji w trybie art. 151 kpa.
Skarżące Przedsiębiorstwo [...]" [...]" Sp. z o.o. wyczerpało środki przewidziane w art. 37 kpa składając do Wojewody [...] zażalenie na bezczynność organu pierwszej instancji.
Jest niesporne, że Prezydent W. nie wydał decyzji, do czego zobowiązał go Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2003r.
Zwłoka w wydaniu decyzji przekroczyła terminy określone w art. 35 kpa.
Okres bezczynności trwał ponad dwa lata. Sama zaś sprawa licząc od momentu uchylenia przez Wojewodę [...] decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia niecałe 3 lata.
Prezydent W. pomimo zawartej w odpowiedzi na skargę informacji, "że, decyzja w w/w sprawie zostanie podjęta w terminie do 1,5miesiąca", do dnia rozpoczęcia rozprawy takiej decyzji nie przedstawił.
Uwzględniając wszystkie te okoliczności Sąd, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 2000 wyżej wymienionej ustawy.