Uzasadnienie
W skardze z dnia 22 sierpnia 2014 r., skierowanej do tutejszego Sądu, A. W. zarzucił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla m.[...] przewlekłość oraz bezczynność w prowadzonym postępowaniu w przedmiocie budynku o powierzchni zabudowy 128,90 m2 stanowiącego pomieszczenie gospodarcze usytuowanego w zachodniej części działki o nr ew. [...] z obrębu [...]przy ul. [...] w [...]. Skarżący, w tym samym piśmie, wniósł również skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2014 r. sygn. akt. VII SA/Wa 1656/13. Wskazał na zażalenie, jakie wystosował do Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego, pismem z dnia 17 czerwca 2014 r.
Skarżący, w odniesieniu do zarzutu skierowanego wobec Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł o zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej w sprawie ww. obiektu.
W tym miejscu wskazać należy, że w związku z ww. skargą zarejestrowano w tutejszym Sadzie trzy sprawy. W sprawie, niniejszej, o sygnaturze akt VII SAB/Wa 75/14 rozpoznaniu podlegała tylko skarga w przedmiocie ww. przewlekłości. Skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] została rozpoznana pod sygn. akt VII SAB/Wa 76/14. Natomiast sprawa ze skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie o sygnaturze akt. VII SA/Wa 1656/13 była przedmiotem odrębnego postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ pierwszej instancji ponownie prowadzi zatem postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. Po przeprowadzeniu w dniu 1 sierpnia 2014 r. oględzin robót budowlanych, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2014 r. nałożono na inwestora obowiązek przedstawienia, w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania, oceny technicznej obejmującej ocenę stanu technicznego przedmiotowego budynku.
Na rozprawie sądowej w dniu 28 stycznia 2015 r., pełnomocnik Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...]– Z. S. oświadczyła, że ww. postanowienie z dnia [...] września 2014 r. zostało doręczone V. S. w dniu 19 września 2014 r oraz, że organ wydał postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie wykonania zastępczego, wzywając zobowiązaną do wpłacenia zaliczki w kwocie 5000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Stosownie do art. 52 p.p.s.a. oraz art. 37 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.), skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ można wnieść po wyczerpaniu zażalenia do organu wyższego stopnia, a w braku takiego organu – wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszym postępowaniu Sąd rozpoznał skargę na przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...], wskazanego powyżej postępowania administracyjnego. Skarga, spełniająca ww. wymóg formalny, okazała się zasadna.
Orzekając w sprawie niniejszej, Sąd miał obowiązek badać stanem faktycznym i prawnym obowiązującym w chwili rozpoznawania skargi. Analiza przebiegu postępowania, dokonana na podstawie akt sprawy oraz oświadczenia pełnomocnika organu złożonego na rozprawie wskazuje, że na wniosek A. W. zostało wszczęte, przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego [...], postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie wybudowanego budynku przetwórni i przechowalni warzyw na terenie działki nr ewid. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie ww. budynku. Po rozpatrzeniu odwołania A. W. od powyższej decyzji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. utrzymał w mocy decyzję organu i instancji.
Następnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznawaniu skargi A. W., wyrokiem z dnia 4 lutego 2014 r. sygn. akt VIl SA/Wa 1656/13 uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Akta administracyjne zostały zwrócone organowi drugiej instancji w dniu 16 maja 2014 r., zaś decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Tym samym, organ pierwszej instancji ponownie ma obowiązek rozpoznania sprawy w przedmiocie ww. budynku. I właśnie w szczególności ten etap postępowania był przedmiotem sądowej kontroli w sprawie niniejszej.
Akta sprawy organu pierwszej instancji wraz z decyzją organu odwoławczego wpłynęły do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 23 czerwca 2014 r. W dniu 1 sierpnia 2014 r. organ dokonał oględzin prowadzonych robót budowlanych na przedmiotowej nieruchomości (protokół nr [...]). Następnie postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. nr [...] nałożył na V. S. obowiązek przedłożenia oceny technicznej obejmującej ocenę stanu technicznego parterowego, murowanego budynku, usytuowanego w zachodniej części działki ewid. [...] obręb [...]przy, ul. [...] w [...], z uwzględnianiem prowadzonych robót budowlanych polegających na rozbiórce elementów budynku w części od strony wschodniej, w odniesieniu do wymagań przepisów, w tym techniczno - budowlanych, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia niniejszego postanowienia.
Jak wynika z oświadczenia pełnomocnika Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] – Z. S., złożonego do protokołu rozprawy sądowej w dniu 28 stycznia 2015 r., ww. postanowienie z dnia [...] września 2014 r. zostało doręczone V. S. w dniu 19 września 2014 r. Tym samym, dwumiesięczny termin do przedłożenia oceny technicznej budynku upływał z dniem 19 listopada 2014 r.
Na rozprawie pełnomocnik organu podał również, że w związku niewykonaniem postanowienia z dnia [...] września 2014 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] wydał postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie wykonania zastępczego, wzywając do wpłacenia zaliczki w kwocie 5000 zł.
Oceniając przebieg ww. postępowania wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.
Natomiast na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Zgodnie z przepisem art. 149 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Przewlekłe, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a, prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zachodzi wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie. Nie każda zwłoka może być przyczyną stwierdzenia przewlekłości, lecz jedynie zwłoka nieuzasadniona. Ocena, czy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, dokonywana musi być na podstawie zarówno analizy charakteru dokonywanych czynności, jak i stanu faktycznego sprawy. Przewlekłość postępowania odmiennie od bezczynności organu w sprawie, jest zatem pojęciem względnym, albowiem przewlekłość postępowania zachodzi, gdy zwłoka w rozpoznaniu sprawy przez organ jest nadmierna i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy.
W ocenie Sądu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] niniejsze postępowanie w okresie od dnia 19 listopada 2014 r. do dnia 16 stycznia 2015 r. prowadził w sposób przewlekły, co uzasadnia podjęcie orzeczenia stwierdzającego to. W świetle powyższych ustaleń, postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie wykonania zastępczego zapadło, po prawie dwóch miesiącach od dnia 19 listopada 2014 r., w którym upłynął termin do przedłożenia przez V. S. oceny technicznej budynku. Od dnia 19 listopada 2014 r. do dnia 16 stycznia 2015 r. nie było żadnych okresów uzasadniających zwłokę organu w kontynuowaniu postępowania.
W okolicznościach niemniejszej sprawy organ powinien mieć na uwadze to, że postępowanie jest prowadzone od wielu lat, zatem konieczne jest szczególnie rygorystyczne przestrzeganie terminów i nie dopuszczanie do przewlekłości w wydawaniu kolejnych rozstrzygnięć.
W ocenie Sądu, stwierdzona przewlekłość postępowania nie miała jednak charakteru rażącego, zatem kwalifikowanego naruszenia prawa. W tych warunkach, mając na uwadze, że nie wnosił o to skarżący i nie znajdując podstaw do orzeczenia z urzędu, Sąd nie wymierzył organowi grzywny przewidzianej w art. 149 § 2 p.p.s.a.
Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji w trybie art. art. 149 § 1 oraz art. 200 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).