Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 26 września 2005 r., sygn. akt VII SAB/Wa 77/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Asesor WSA Grzegorz Czerwiński przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 26 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi W.P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę W.P.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 10 lipca 2005r. W.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Skarżący zarzucił organowi, iż pomimo upływu 10 miesięcy (...) nie wypracowano nowych decyzji.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wniesienie zażalenia, o którym mowa w w/w przepisie, może świadczyć o wyczerpaniu środków odwoławczych i stanowić legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tak więc przesłanką dopuszczalności postępowania sądowo-administracyjnego w odniesieniu do skargi na bezczynność polegającą na nie wydaniu w terminie decyzji sprowadza się do tego, iż skarżący zgodnie z art. 37 § 1 Kpa obowiązany był do wyczerpania środków prawnych przed wniesieniem skargi do Sądu, tj. w niniejszej sprawie do wniesienia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 1997 r., III SAB 47/96).

Na podstawie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje wówczas, gdy niewyczerpane zostały środki zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego, mimo że przysługiwał mu wymieniony w art. 37 Kpa środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Dopiero po wyczerpaniu w/w trybu możliwe jest wniesienia skargi na bezczynność do Sądu. Ponadto należy stwierdzić, iż art. 52 § 1 w/w ustawy wprost stwierdza, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie(...).

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.