Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek T. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami złożonymi przy piśmie z dnia 23 listopada 2014 r.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż T. J. jest osobą bezdomną, bezrobotną, nieposiadająca dochodów. Utrzymuje się z pomocy Ośrodka Caritasu i instytucji Kościoła. Jest zarejestrowany w Poradni [...] Monar w [...] jako osoba bezdomna. Do wniosku dołączył zaświadczenia o wymeldowaniu, o posiadaniu statusu bezrobotnego, o zarejestrowaniu jako osoba bezdomna, kopie dowodu osobistego, decyzję o uznaniu za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku, kopie terminarza wizyt w urzędzie pracy, plan zajęć psychoedukacyjnych prowadzonych przez Ośrodek Caritas. Wskazał, że nie posiada rachunku bankowego i, nie rozlicza się z urzędem skarbowym.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca jest osobą bezdomną, bezrobotną, nieposiadająca dochodów. Utrzymuje się z pomocy Ośrodka Caritasu i instytucji Kościoła. W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych i pełnomocnika w sprawie.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.