Uzasadnienie
A. G. pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m. st. [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lutego 2014 r., Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie odpisu zażalenia wniesionego w trybie art. 37 (Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej: kpa). do organu wyższego stopnia z pouczeniem, że nieusunięcie braków skargi w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Ww. zarządzenie nie zostało wykonane przez skarżącego. O treści art. 37 kpa skarżący pouczony został w wezwaniu. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy nie wynika również, aby takie zażalenie było przez skarżącego wnoszone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 – Kodeks postępowania administracyjnego kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tejże ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Zgodnie z § 2 tegoż artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie taki środek skarżącemu przysługuje na mocy powołanego art. 37 § 1 kpa.
W związku z niewyczerpaniem trybu z art. 37 § 1 kpa, wniesienie skargi w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalne ze względu na treść art. 52 § 1 i 2 ppsa, co stanowi przesłankę odrzucenia skargi określoną w art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa w zw. z art. 52 § 1 i 2 ppsa w zw. z art. 37 § 1 kpa.