Uzasadnienie
W. J. w piśmie z 28 grudnia 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie postępowania nieważnościowego dotyczącego decyzji Starosty [...] z [...] marca 1999 r. znak [...] udzielającej pozwolenia na budowę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 stycznia 2019 r. skarżąca została wezwana do wskazania czy przed wniesieniem skargi złożyła do organu ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a., i jego nadesłania, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca w piśmie z 11 lutego 2019 r. wskazała, że nie składała ponaglenia.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Brak wykazania, że złożenie skargi zostało poprzedzone wniesieniem ponaglenia do właściwego organu, oznacza więc niewyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a., a w konsekwencji - uznanie skargi za niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.