Uzasadnienie
D.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, dotyczącego inwestycji realizowanej na nieruchomości położonej w [...] przy pl. [...] dz. nr ew. [...].
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie.
Zarządzeniem z 31 maja 2023 r., doręczonym przy piśmie elektronicznym z 5 czerwca 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącego m.in. o nadesłanie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - kopii ponaglenia złożonego w trybie art. 37 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Skarżący otrzymał ww. wezwanie Sądu w dniu 6 czerwca 2023 r.
Skarżący nie nadesłał ponaglenia złożonego w trybie art. 37 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a.").
Sąd wskazuje, że w sprawie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne, już po zakończeniu postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny podjął dwie uchwały, uznając w nich, że skargi takie są niedopuszczalne.
W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, stwierdzono, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.
W kolejnej uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.". W jej uzasadnieniu wskazano, że przyjęty w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, pogląd w odniesieniu do skargi na bezczynność organu administracji, gdy skarga została wniesiona w chwili ustania bezczynności organu, pozostaje aktualny także wobec skargi wniesionej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, gdy skarga ta została wniesiona po zakończeniu postępowania, którego dotyczy.
Zgodnie z art. 269 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekający jest związany stanowiskiem wyrażonym w wymienionych uchwałach NSA, bowiem powołany przepis nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zajętym w uchwale i przyjąć wykładni prawa odmiennej od tej, która została zaakceptowana przez poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z akt sprawy wynika, że skarżący w niniejszym postępowaniu zaskarżył zarówno bezczynność jak i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, dotyczącego inwestycji realizowanej na nieruchomości położonej w [...] przy pl. [...] dz. nr ew. [...].
W dniu 11 lutego 2022 r. skarżący złożył ponaglenie zarzucając organowi zwłokę w rozpoznaniu sprawy.
Po rozpoznaniu sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu 12 września 2022 r. wydał decyzję administracyjną nr [...], odmawiającą skarżącemu zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego budynku pawilonu handlowego, na terenie działek nr ew. [...], [...], [...] przy [...] w [...].
Skoro więc skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania została wniesiona już po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej to taka skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
Dodatkowo należy wskazać, że okoliczność złożenia ponaglenia w toku postępowania administracyjnego jest w okolicznościach sprawy nieistotna, ponieważ podlega badaniu dopiero po ustaleniu istnienia przedmiotu skargi (por. postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2022 r., sygn. akt III OSK 2881/21).
Mając na uwadze, że skarga D.S. na bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania została wniesiona w dniu 26 kwietnia 2023 r., a zatem po wydaniu przez organ decyzji ostatecznej z [...] września 2022 r. tj. po zakończeniu przez organ postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, dotyczącego inwestycji realizowanej na nieruchomości położonej w [...] przy pl. [...] dz. nr ew. [...], to skarga ta podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalna.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.