Uzasadnienie
Wojewoda [...], po rozpoznaniu wniosku H.K., decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...] stwierdził nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., znak [...]..
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła J.B.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W dniu 10 maja 2010r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpłynęła skarga H.K. reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, w przedmiocie bezczynności Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w załatwieniu sprawy – odwołania J.B. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...].
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że sprawa nie została załatwiona do dnia wniesienia skargi do Sądu, tj. przez ponad dwa miesiące.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), kognicja sądu administracyjnego obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach m.in. skarg na bezczynność organów w przypadku, gdy nie wydają decyzji administracyjnej w sprawach indywidualnych, podlegających załatwieniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Kontrola Sądu przy rozpatrywaniu skarg na bezczynność organów ogranicza się do zbadania, czy postępowanie organu zaskarżone jako bezczynność nie narusza przepisów postępowania administracyjnego wskutek pozostawania organu w zwłoce w załatwieniu sprawy.
Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie bezczynność organu administracji publicznej zachodzi w sytuacji, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie merytorycznego rozstrzygnięcia, tj. decyzji lub innego aktu.
Kierując się powyższymi kryteriami Sąd stwierdził, że skarga jest bezprzedmiotowa. Wbrew zarzutom skargi organ nie pozostawał we zwłoce. W związku ze złożonym odwołaniem organ II instancji wydał postanowienie z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...], gdzie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Na marginesie wskazać należy, że uzasadnienie skargi przywołuje okoliczności, które nie przystają do żądania skargi. W żądaniu skargi mówi się o braku rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010r. W uzasadnieniu skargi zaś, nawiązuje się do decyzji organu pierwszej instancji, opisując ją jako decyzję Wojewody [...] z nią [...] lutego 2010r.,
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).