Uzasadnienie
W dniu 30 maja 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga B. B. na bezczynność Zarządu Powiatu W. polegającą na nie udzieleniu skarżącemu odpowiedzi na pismo z dnia 14 marca 2011 r., które dotyczyło zajęcia stanowiska w celu wypracowania kompromisowego rozwiązania sprawy dotyczącej obniżenia poziomu chodnika przy ul. [...] w Z..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność Zarządu Powiatu W. z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zakres ten został określony w art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.
W myśl § 3 cyt. przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Należy podkreślić, iż kontrolna działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów jedynie w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 p.p.s.a.
Oznacza to, że dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej.
Zatem warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony, zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej (por. wyrok WSA z dnia 5 maja 2006 r. VI SAB/Wa 1/06, Lex nr 276779, wyrok WSA z dnia 9 grudnia 2005 r. VI SAB/Wa 24/05, Lex nr 190899, wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., I SAB 90/98 LEX nr 48016).
Wobec powyższego, istotą sprawy jest ustalenie, czy na organie Zarządzie Powiatu W. ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenia, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zdaniem Sądu, żaden z wyżej wymienionych przypadków nie zachodzi w niniejszej sprawie.
W przedmiotowej sprawie skarżący w złożonej skardze zarzucił organowi nie udzielenie skarżącemu odpowiedzi na pismo z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie zajęcia stanowiska w celu wypracowania kompromisowego rozwiązania sprawy dotyczącej obniżenia poziomu chodnika przy ul. [...] w Z. Należy wskazać, że Zarząd Powiatu W. nie miał obowiązku wydać przewidzianego w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a postanowienia albo aktu lub dokonać czynności, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W świetle powyższego uznano, że skarga na bezczynność Zarządu Powiatu W. nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 a p.p.s.a, a zatem jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wskutek powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.