Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i naruszenie prawa Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako GINB) w związku z brakiem uzupełnienia postanowienia z dnia [...] stycznia 2013 r. znak [...].
Analiza akta administracyjnych wskazuje, że w związku z zażaleniem J. P. na bezczynność Wojewody [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r., znak [...]wyznaczył Wojewodzie [...] 30-dniowy termin do załatwienia sprawy dotyczącej "rażącego naruszenia prawa przez Wojewodę [...] w sprawie postępowania administracyjnego znak [...], o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Miasta i Gminy T. znak: [...] z [...] października 1981 r. pozwolenia na budowę wodociągu w P.".
Skarżący w dniu 7 lutego 2013 r. złożył pismo zawierające żądanie uzupełnienia postanowienia z dnia [...] stycznia 2013 r., a następnie wezwał GINB do naprawienia naruszonego prawa w związku z brakiem załatwienia podania z dnia 7 lutego 2013 r. o uzupełnienie postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a, a więc w tych sprawach, w których są wydawane: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie czy też rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie J. P. wniósł skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z brakiem uzupełnienia postanowienia.
Zauważyć wobec tego trzeba, że na tego typu postanowienia nie służy zażalenie, nie są to również postanowienia kończące postępowanie czy też rozstrzygające sprawę co do istoty, wobec tego nie należą one do kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie uzupełnienia postanowienia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, ponieważ na odpowiedzi w tym zakresie nie służy zażalenie, ani też rozstrzygnięcia w przedmiocie uzupełnienia nie kończą postępowania w sprawie (vide wyrok NSA z dnia 6 września 2001 r., sygn. akt II SAB 22/01).
W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.