Uzasadnienie
W dniu 28 maja 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF T. K. w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wskazał, że nie posiada żadnego stałego dochodu, utrzymuje się z zasiłku otrzymywanego z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. Podał, że ponosi następujące miesięczne koszty utrzymania: żywność około 250 zł., prąd ok. 50 zł., mieszkanie 50 zł., środki higieny i czystości ok. 30 zł., leki 20 zł. Wskazał, że opłat czynszowych nie płaci od kilu lat, co spowodowało powstanie zaległości w stosunku do ADM w wysokości 14 000 zł., dodał, że posiada zadłużenie w banku w wysokości 200 000 zł.
Wnioskodawca podał, że jest najemcą mieszkania komunalnego, bez łazienki i WC. Zakreślił również, że posiada lokal użytkowy o pow. ok. 261 m², który jest zajęty pod hipotekę.
Do wniosku załączył kopię decyzji z MOPS z dnia 3 kwietnia 2012 r. dodał, także że z MOPS w W. otrzymuje także 100 zł jak dopłatę do żywności.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które nie osiągają żadnych dochodów lub osiągają dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych.
Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną wnioskodawcy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazać należy, iż wnioskodawca wykazał, z czego się utrzymuje oraz wyjaśnił swoją sytuację materialną i życiową.
Zatem wnioskodawca obecnie nie ma stałego dochodu i utrzymuje się z ograniczonych środków finansowych, które uzyskuje z tytułu zasiłku z MOPS w W. w wysokości do 448 zł. Trudną sytuację finansową wnioskodawcy potwierdza też fakt, że wnioskodawca ma zaległości w opłacaniu czynszu w wysokości ok. 14 000 zł.
Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie i uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.