Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 lutego 2012 r. M. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 marca 2012 r. skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia braków formalnych skargi tj. do podpisania się pod jej treścią oraz do uiszczenia należnej od wniesionego pisma opłaty sądowej, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W wymienionym zarządzeniu, stanowiącym wezwanie do uiszczenia w sprawie wpisu sądowego od skargi i uzupełnienia braków formalnych skargi, zawarto pouczenie, iż nieuiszczenie wymaganej opłaty oraz nie podpisanie skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania spowoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.] oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W tym miejscu należy wskazać, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym co do zasady obciążony kosztami sądowymi jest bowiem podmiot, który wnosi do sądu pismo podlegające opłacie sądowej (art. 214 § 1 p.p.s.a.), a takiej opłacie, zgodnie z art. 230 p.p.s.a., podlega skarga.
Wskazać również trzeba, że zgodnie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a.
Odpis zarządzenia z dnia 30 marca 2012 r. został doręczony skarżącej w dniu 11 kwietnia 2012 r. (k. 22 akt sąd.), więc termin do uiszczenia należnej w sprawie opłaty sądowej upłynął skarżącej w dniu 18 kwietnia 2012 r.
Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że do dnia 8 maja 2012 r. nie uiszczono należnej od wniesionej skargi opłaty sądowej.
W zakreślonym terminie skarżąca nie podpisała również skargi.
Jednocześnie Sąd dostrzega, że pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. skarżąca wniosła o cofnięcie skargi.
Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest jednak dopuszczalne jedynie wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (w tym powinna zostać opłacona).
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.