Uzasadnienie
Zarządzeniem, o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego z dnia 9 czerwca 2011 r., skarżący L. H. i J. H. wezwani zostali do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożonej na bezczynność Starosty [...], w kwocie 100 zł (sto złotych) w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis wymienionego zarządzenia, został doręczony skarżącej L. H. w dniu 28 czerwca 2011 r., natomiast skarżącemu J. H. odpis wymienionego zarządzenia został doręczony w dniu 11 lipca 2011 r., w sposób określony w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.)
Wskazać należy, iż skarżący mimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania zarządzenia oraz upływu wyznaczonego terminu wpisu nie uiścili, natomiast pismem z dnia 6 lipca 2011 r. cofnęli swoją skargę.
Sąd wyjaśnia, że stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. Podkreślić jednak trzeba, że umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje zaś w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą.
Z tego też względu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.