Uzasadnienie
D. S. pismem z dnia 24 maja 2010 r. wniósł skargę na bezczynność Rady Miejskiej w [...], w związku z nierozpoznaniem jego skargi na burmistrza [...] dotyczącej przeproszenia za obraźliwe słowa skierowane pod jego adresem podczas sesji Rady Miejskiej.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w [...] wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazała, że skarga nie zawiera żadnych zarzutów, z których wynikałoby, aby jej rozpoznanie podlegało kognicji sądownictwa administracyjnego. Zarzuty zaś skarżącego dotyczące zachowania burmistrza Gminy [...], mogą być ewentualnie podnoszone przed sądami cywilnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 ppsa).
Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa przyjęto, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy prowadził postępowanie w sprawie, jednakże nie zakończył go wydaniem stosownego aktu (por. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 maja 2009 r., sygn. akt: I SAB/Wa 15/09, Lex nr 551895, dostępny na stronie: cbois.nsa.gov.pl; postanowienie NSA z dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 1101/08, Lex nr 552736, dostępny na stronie: cbois.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie wniesiona przez skarżącego D. S. skarga na bezczynność Rady Miejskiej w [...] nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych.
Należy stwierdzić, że zarzuty wskazane przez skarżącego dotyczą w istocie naruszenia dóbr osobistych i jako takie mogą być przedmiotem postępowania przed sądami powszechnymi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.