Uzasadnienie
W dniu 2 grudnia 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynął uzupełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką i córką. Wnioskodawczyni podała, że utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu działalności gospodarczej w wysokości 2.000,00 złotych brutto miesięcznie.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że w wyniku wydanej przez organ decyzji skonfiskowany został cały towar w sklepie, a lokal zmuszona była zamknąć, co doprowadziło do jego upadłości i likwidacji działalności. Wnioskodawczyni w formularzu zakreśliła, że nie posiada domu, mieszkania, nieruchomości rolnej oraz innej nieruchomości, jak również zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Dodała, że jedynie matka posiada mieszkanie kwaterunkowe. Zaznaczyła, że jest matką samotnie wychowującą dziecko będącą w chwili obecnej na utrzymaniu matki. Podała, że posiada status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku.
Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2011 r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie, czy posiada własne mieszkanie/dom, czy też zamieszkuje razem z matką w jej mieszkaniu kwaterunkowym, do wskazania powierzchni mieszkania/domu w którym zamieszkuje i tytułu prawnego jaki do niego posiada oraz kosztów związanych z jego utrzymaniem (np. z tytułu opłat za czynsz, energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, itp.). Ponadto wezwano wnioskodawczynię do podania, czy ma przyznane alimenty na rzecz córki, jeśli tak należało wskazać ich wysokość oraz czy otrzymuje jakąkolwiek pomoc od organizacji społecznych lub państwowych (np. w postaci przyznanych zasiłków na siebie lub dziecko), jeśli tak, należało podać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. Zwrócono się także do wnioskodawczyni z zapytaniem, czy w chwili obecnej uzyskuje jakikolwiek dochód, np. z tytułu wykonywania umów zlecenia, o dzieło, prac dorywczych, sezonowych, itp., jeśli tak, należało podać jego wysokość oraz jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp. dla siebie i dziecka.
Wezwano także wnioskodawczynie do podania, czy posiada pojazdy mechaniczne, jeśli tak, należało podać markę, rok produkcji oraz koszty związane z utrzymaniem (paliwo, ubezpieczenie, przeglądy, naprawy) oraz czy posiada oszczędności pieniężne, papiery wartościowe lub inne przedmioty o wartości powyżej 3.000 euro, jeśli tak, należało je wskazać i ich wysokość.
W dniu 25 lutego 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły żądane wyjaśnienia.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.
W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się obecnie w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z nadesłanych do sprawy dodatkowych wyjaśnień wynika, że wnioskodawczyni nie posiada własnego mieszkania i zamieszkuje razem z córką w mieszkaniu kwaterunkowym matki, w którym mieszka także jej młodsza siostra. Wnioskodawczyni wskazała, że mieszkanie ma powierzchnię około 56 m ², a koszty związane z jego utrzymaniem to czynsz w wysokości 360,00 złotych oraz opłaty za energię elektryczną i gaz w wysokości około 350,00 złotych. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie ma sądownie przyznanych alimentów na córkę, ale od ojca dziecka otrzymuje kwotę w wysokości 250,00 złotych miesięcznie. Dodała, że nie otrzymuje żadnej pomocy od organizacji społecznych, gdyż jej dochody za rok poprzedni przekroczyły wymagany próg. Podała, że obecnie jest zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Dodała, że zgłaszała się do opieki społecznej, celem uzyskania pomocy, ale ze względu na fakt nie pobiera zasiłku na dziecko poinformowano ją, że nie przysługuje jej także zasiłek społeczny.
Wnioskodawczyni oznajmiła, że od 1 listopada 2010 r., tj. od zamknięcia działalności nie ma żadnej pracy i nie osiąga żadnych dochodów. Wyjaśniła, że nie potrafi określić jaką kwotę miesięcznie przeznacza na utrzymanie siebie i dziecka, gdyż nie posiada własnych dochodów. Wskazała, że pomaga jej matka, rodzina i przyjaciele. Oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych, papierów wartościowych i przedmiotów o wartości powyżej 3.000,00 euro. Dodała, że posiada jedynie w banku niespłacony kredyt, który zaciągnęła na otwarcie działalności gospodarczej.
Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni przedstawioną w formularzu oraz dodatkowych wyjaśnieniach do sprawy uznano, że zachodzą przesłanki do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Stwierdzono, że wnioskodawczyni utrzymująca się przy pomocy matki i nie posiadająca w chwili obecnej żadnego źródła dochodu nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych samodzielnie, jak również ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Uznano, że w obecnej sytuacji finansowej w jakiej znajduje się wnioskodawczyni poniesienie zarówno kosztów sądowych jak i kosztów związanych z ustanowieniem fachowego pełnomocnika z wyboru przekracza możliwości finansowe wnioskodawczyni. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.