Uzasadnienie
Pismem z 1 grudnia 2022 r. A S (dalej: "skarżąca") wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w L. (dalej: "organ" lub "PINB") grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie do Sądu skargi z 8 sierpnia 2022 r. na bezczynność organu w zakresie doprowadzenia do zgodności budynku gospodarczego, w którym prowadzony jest zakład stolarski położony na nieruchomości przy ul. [...] w [...] do zgodności z przepisami o ochronie pożarowej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
Przy piśmie Sądu z 13 grudnia 2022 r. przekazano PINB wniosek skarżącej o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie do Sądu w ustawowym terminie skargi, jednocześnie zobowiązując organ do udzielenia odpowiedzi na ww. wniosek.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że skarżąca składa liczne wnioski, często sprzeczne ze sobą. W rozpatrywanych licznych sprawach wszczętych na wniosek skarżącej, nie sposób dojść do celu kierowanych wniosków. Nie można stwierdzić, czy skarżąca chce rozbiórki obiektu, czy też doprowadzenia go do stanu zgodnego z przepisami. W sprawie tego obiektu na przestrzeni lat organ prowadził i prowadzi szereg postępowań zakończonych ostatecznymi decyzjami co do legalności, stanu technicznego i wymogów p. poż. W sprawie budynku zakładu stolarskiego pismem z 10 kwietnia 2009 r. wszczęto już postępowanie administracyjne następstwem czego było prowadzenie postępowań [...] oraz [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny.
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny, które za tym stały. Okoliczności te powinny natomiast zostać wzięte pod uwagę przez sąd przy wymierzaniu grzywny, gdyż zasadniczo wpływać będą na jej wysokość.
Zgodnie z przytoczonymi na wstępie przepisami obowiązkiem organu było zatem przekazanie skargi z 8 sierpnia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni. Z załączonego do skargi potwierdzenia wynika, że została ona wysłana do PINB w dniu 9 sierpnia 2022 r. Do dnia rozpoznawania niniejszej sprawy PINB nie przekazał do Sądu ww. skargi.
W tym stanie sprawy Sąd był zobligowany do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywna ta ma bowiem charakter mieszany - dyscyplinująco-represyjny, co oznacza, że sąd wymierza ją w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., nawet gdy podmiot zobowiązany dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Ustalając wysokość nałożonej grzywny, Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy oraz fakt, że skarga ta wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi nie została przez organ do Sądu przekazana. Z tych powodów za adekwatną Sąd uznał grzywnę w wymiarze 1500 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. oraz art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.