Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o wymierzeniu Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego kary grzywny w wysokości 250 zł (dwustu pięćdziesięciu) złotych. Powodem wymierzenia grzywny było opóźnienie organu w przekazaniu akt sprawy. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego Z.T.K. w Polsce I. G. w Ł. w dniu 16 września 2013 r.
W dniu 17 września 2013 r. (data nadania pisma) skarżący złożył wniosek o uzupełnienie powyższego postanowienia w zakresie zasądzenia kosztów postępowania sądowego na jego rzecz.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postanowienie wymierzające organowi grzywnę nie zawierało rozstrzygnięcia o kosztach postępowania sądowego mimo, że wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny zawierał żądanie ich zasądzenia.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może w terminie 14 dni od daty doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł w całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu wniosek taki można rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
Natomiast przepis art. 166 p.p.s.a. stanowi, że do postanowienia stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Wobec ustalenia, że wniosek o uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania został złożony w terminie, należało go rozpoznać.
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Zaś na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490.) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, niż określone w pkt 1 lit. a i b, wynosi 240 zł.
Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego, w myśl art. 205 § 2 p.p.s.a, zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego stawiennictwa strony.
Sąd postanowił o zasądzeniu od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w kwocie 357,00 złotych, tj. kwoty 100,00 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi, kwoty 240,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwoty 17,00 zł stanowiącej opłatę skarbową od pełnomocnictwa.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z art. 157 § 1 i art. 166 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.