Uzasadnienie
A.S. (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 1 grudnia 2022 r., (uzupełnionym pismami procesowym z 8 lutego 2023 r. i 20 marca 2023 r.), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w L. (dalej: "PINB", "organ") grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie do Sądu skargi z 8 sierpnia 2022 r., wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, dot. bezczynność ww. organu w sprawie doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami budynku mieszkalnego jednorodzinnego, usytuowanego na działce nr ewid. [...], w obr. [...], położonej przy ul. [...]w [...].
Przy piśmie Sądu z 13 grudnia 2022 r., przekazano PINB ww. wniosek skarżącej o wymierzenie organowi grzywny, jednocześnie zobowiązując organ do udzielenia odpowiedzi na ww. wniosek.
W odpowiedzi na wniosek, organ wniósł o jego oddalenie. Wskazał m.in., że skarżąca składa liczne wnioski, często sprzeczne ze sobą. W rozpatrywanych licznych sprawach wszczętych na wniosek skarżącej, nie sposób dojść do celu kierowanych wniosków. W sprawie tego obiektu (budynku gospodarczego – stolarni), na przestrzeni lat organ prowadził i prowadzi szereg postępowań zakończonych ostatecznymi decyzjami co do legalności, stanu technicznego i wymogów p.poż.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny.
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny, które za tym stały. Okoliczności te powinny natomiast zostać wzięte pod uwagę przez sąd przy wymierzaniu grzywny, gdyż zasadniczo wpływać będą na jej wysokość.
Zgodnie z przytoczonymi na wstępie przepisami obowiązkiem organu było zatem przekazanie skargi, wniesionej pismem z 8 sierpnia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni. Z potwierdzenia (załączonego do przedmiotowego wniosku o wymierzenie organowi grzywny) wynika, że została ona wysłana do PINB 9 sierpnia 2022 r. Do dnia rozpoznawania niniejszej sprawy, PINB nie przekazał do Sądu ww. skargi, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
W tym stanie sprawy, Sąd był zobligowany do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywna ta ma bowiem charakter mieszany - dyscyplinująco-represyjny, co oznacza, że sąd wymierza ją w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., nawet gdy podmiot zobowiązany dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Ustalając wysokość nałożonej grzywny, Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy oraz fakt, że skarga ta wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi nie została przez organ do Sądu przekazana. Z tych powodów za adekwatną Sąd uznał grzywnę w wymiarze 1500 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. oraz art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.